กำหนดเงื่อนไขสัญลักษณ์ (ทุกตัวแปรมีค่าเป็นบวก): (ก + ข) = ค > ง หากข้อสรุปคือ 'ก > ง' ข้อสรุปนี้มีค่าความจริงเป็นอย่างไร?

ไม่แน่ชัด เพราะทราบเพียงว่า ค > ก (เนื่องจาก ก + ข = ค และทุกตัวแปรเป็นบวก) จึงเชื่อมได้เป็น ก ง ซึ่งเครื่องหมายสวนทางกัน — เนื่องจากทุกตัวแปรมีค่ามากกว่าศูนย์ จาก ก + ข = ค แปลว่า ค เกิดจาก ก รวมกับจำนวนบวก ข ดังนั้น ก ง จะได้ ก ง ซึ่งเครื่องหมายหันสวนทางกันที่ตัวเชื่อม ค ดังนั้นความสัมพันธ์ระหว่าง ก กับ ง จึงตอบว่า 'ไม่แน่ชัด'

เป็นจริงแน่ชัด เพราะ ก อยู่ฝั่งซ้ายของสมการและเชื่อมผ่านเครื่องหมายมากกว่าไปยัง ง

เป็นเท็จแน่ชัด เพราะ ก ต้องมีค่าน้อยกว่า ง เสมอ

เป็นจริงแน่ชัด เพราะ ก + ข มีค่ามากกว่า ง

ข้อใดให้ความหมายของคำว่า 'คำสั่งทางปกครอง' ตามมาตรา 5 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ได้ถูกต้องครบถ้วน?

การใช้อำนาจตามกฎหมายของเจ้าหน้าที่ที่มีผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคลในอันที่จะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน ระงับ หรือมีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคล ไม่ว่าจะเป็นการถาวรหรือชั่วคราว แต่ไม่หมายความรวมถึงการออกกฎ — มาตรา 5 นิยาม 'คำสั่งทางปกครอง' ว่าหมายถึง การใช้อำนาจตามกฎหมายของเจ้าหน้าที่ที่มีผลเป็นการสร้างนิติสัมพันธ์ขึ้นระหว่างบุคคลในอันที่จะก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน ระงับ หรือมีผลกระทบต่อสถานภาพของสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคล เช่น การสั่งการ การอนุญาต การอนุมัติ การวินิจฉัยอุทธรณ์ การรับรอง และการรับจดทะเบียน แต่ไม่หมายความรวมถึงการออกกฎ

คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลยุติธรรมในคดีแพ่งและคดีอาญา

การออกพระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวง และข้อบัญญัติท้องถิ่นที่มีผลบังคับเป็นการทั่วไปโดยไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับแก่กรณีใดหรือบุคคลใดเป็นการเฉพาะ

สัญญาจ้างแรงงานระหว่างบริษัทเอกชนกับลูกจ้างตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

กำหนดเงื่อนไขสัญลักษณ์ (ทุกตัวแปรมีค่ามากกว่าศูนย์): 2ก = 3ข ≤ 4ค และข้อสรุปคือ 'ก > ข' ข้อสรุปนี้มีค่าความจริงเป็นอย่างไรเพราะเหตุใด?

เป็นจริงแน่ชัด เพราะเมื่อทุกตัวแปรเป็นจำนวนบวกและ 2ก = 3ข จะได้ ก = 1.5ข ซึ่งทำให้ ก > ข เสมอ — เมื่อทุกตัวแปรมีค่าเป็นบวก หาก 2ก = 3ข เราสามารถจัดรูปได้เป็น ก = (3/2)ข = 1.5ข (หรือจำหลักลัดว่า ในสมการคูณของจำนวนบวก ตัวแปรที่คูณกับตัวเลขน้อยกว่าจะมีค่าตัวแปรที่มากกว่า) ดังนั้น ก > ข จึงเป็นจริงแน่ชัด

เป็นเท็จแน่ชัด เพราะสัมประสิทธิ์หน้า ก น้อยกว่าสัมประสิทธิ์หน้า ข จึงทำให้ ก < ข

ไม่แน่ชัด เพราะไม่ทราบค่าตัวเลขที่แท้จริงของ ก และ ข

เป็นเท็จแน่ชัด เพราะมีเครื่องหมายเท่ากับจึงต้องสรุปว่า ก = ข

นาย ก. ทำงานชิ้นหนึ่งคนเดียวเสร็จในเวลา 12 วัน ส่วนนาย ข. ทำงานชิ้นเดียวกันคนเดียวเสร็จในเวลา 24 วัน ถ้าทั้งสองคนช่วยกันทำงานชิ้นนี้ตั้งแต่ต้นจนเสร็จ จะใช้เวลากี่วัน?

8 วัน — ในเวลา 1 วัน นาย ก. ทำงานได้ 1/12 ของงาน และนาย ข. ทำงานได้ 1/24 ของงาน เมื่อช่วยกันทำ ใน 1 วันจะได้งาน = 1/12 + 1/24 = 2/24 + 1/24 = 3/24 = 1/8 ของงาน ดังนั้นงานทั้งหมดจะแล้วเสร็จในเวลา 8 วัน

ในการวิเคราะห์บทความภาษาไทย ข้อใดแสดงถึงความแตกต่างระหว่าง 'สาระสำคัญของบทความ (ใจความสำคัญ)' กับ 'ข้อสรุปหรือการอนุมานจากบทความ' ได้อย่างถูกต้อง?

ใจความสำคัญคือประโยคหลักที่ครอบคลุมเนื้อหาทั้งหมดของย่อหน้าซึ่งผู้เขียนกล่าวไว้โดยตรง ส่วนการอนุมานคือการคาดคะเนอย่างมีเหตุผลจากข้อมูลที่มีในบทความโดยไม่เกินขอบเขตที่ผู้เขียนให้ไว้ — ใจความสำคัญ (สาระสำคัญ) คือแก่นของเรื่องที่ครอบคลุมเนื้อความส่วนอื่นในย่อหน้า ส่วนพลความคือส่วนขยายหรือตัวอย่าง ในขณะที่การอนุมานจากบทความคือการตีความหรือสรุปผลตามตรรกะจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในบทความเท่านั้น ห้ามนำความรู้ภายนอกหรือความรู้สึกส่วนตัวที่อยู่นอกเหนือบทความมาตัดสิน

ใจความสำคัญคือตัวอย่างประกอบย่อยๆ ในบทความ ส่วนการอนุมานคือการนำความคิดเห็นส่วนตัวของผู้ทำข้อสอบที่ขัดแย้งกับบทความมาตอบ

ใจความสำคัญต้องอยู่ประโยคสุดท้ายเสมอ ส่วนการอนุมานต้องอยู่ประโยคแรกเสมอ

ใจความสำคัญและการอนุมานมีความหมายเหมือนกันทุกประการ

พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 มาตรา 4 บัญญัติมิให้ใช้บังคับแก่หน่วยงานและกิจการใดบ้าง (ข้อยกเว้น 9 กรณี)?

รัฐสภาและคณะรัฐมนตรี องค์กรตามรัฐธรรมนูญ การพิจารณาของนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีในงานนโยบายโดยตรง การพิจารณาพิพากษาคดีของศาล การดำเนินงานเกี่ยวกับนโยบายการต่างประเทศ การราชการทหารหรือเจ้าหน้าที่ด้านความมั่นคงยุทธการ การดำเนินงานตามกระบวนการยุติธรรมทางอาญา การดำเนินกิจการขององค์การทางศาสนา และการบังคับทางปกครองเฉพาะตามที่มีกฎหมายกำหนดยกเว้น — มาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 กำหนดข้อยกเว้นมิให้นำพระราชบัญญัตินี้ไปใช้บังคับแก่ 9 กรณี เช่น รัฐสภาและคณะรัฐมนตรี การพิจารณาของนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีในงานนโยบายโดยตรง การพิจารณาพิพากษาคดีของศาล การดำเนินงานเกี่ยวกับนโยบายการต่างประเทศ การดำเนินงานตามกระบวนการยุติธรรมทางอาญา และการดำเนินกิจการขององค์การทางศาสนา

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทุกแห่ง รัฐวิสาหกิจ และองค์การมหาชน

กระทรวงมหาดไทย กระทรวงการคลัง และสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน

การออกใบอนุญาตก่อสร้างอาคาร การจดทะเบียนพาณิชย์ และการสั่งลงโทษทางวินัยข้าราชการพลเรือน

ร้านค้าแห่งหนึ่งตั้งราคาขายกระเป๋าไว้สูงกว่าราคาทุนร้อยละ 40 ต่อมาในช่วงเทศกาลได้ประกาศลดราคาให้ลูกค้าจากป้ายที่ตั้งไว้ร้อยละ 20 อยากทราบว่าร้านค้าขายกระเป๋าใบนี้ได้กำไรหรือขาดทุนร้อยละเท่าใดของราคาทุน?

ได้กำไรร้อยละ 12 — สมมติราคาทุน = 100 บาท ตั้งราคาป้ายสูงกว่าทุนร้อยละ 40 คิดเป็นราคาป้าย = 140 บาท เมื่อลดราคาจากป้ายร้อยละ 20 แสดงว่าขายจริงในราคา 80% ของราคาป้าย คือ (80/100) × 140 = 112 บาท เมื่อเทียบกับราคาทุน 100 บาท จึงได้กำไร = 112 - 100 = 12 บาท หรือคิดเป็นกำไรร้อยละ 12

เท่าทุนพอดี

ได้กำไรร้อยละ 20

ขาดทุนร้อยละ 8

ในวิชาการคิดวิเคราะห์ด้านตรรกศาสตร์ กำหนดข้อความว่า 'ถ้าผู้เข้าสอบอ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอแล้ว ผู้เข้าสอบจะสอบผ่านภาค ก' ข้อใดสามารถสรุปได้อย่างสมเหตุสมผลตามหลักตรรกศาสตร์ (แย้งสลับที่)?

ถ้าผู้เข้าสอบไม่สอบผ่านภาค ก แสดงว่าผู้เข้าสอบไม่ได้อ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอ — ตามหลักตรรกศาสตร์ ประพจน์เงื่อนไข 'ถ้า เหตุ แล้ว ผล' มีค่าความจริงสมมูลกับประพจน์แย้งสลับที่ คือ 'ถ้า ไม่เกิดผล แล้ว แสดงว่าไม่เกิดเหตุ' ดังนั้น จาก 'ถ้าอ่านหนังสือสม่ำเสมอ แล้ว สอบผ่าน' จึงสรุปได้แน่นอนว่า 'ถ้าไม่สอบผ่าน แสดงว่าไม่ได้อ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอ' (ส่วนการสรุปว่า ถ้าไม่อ่านแล้วจะไม่ผ่าน หรือ ถ้าผ่านแสดงว่าอ่าน เป็นข้อผิดพลาดทางตรรกะ)

ถ้าผู้เข้าสอบสอบผ่านภาค ก แสดงว่าผู้เข้าสอบอ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอแน่นอน

ถ้าผู้เข้าสอบไม่ได้อ่านหนังสืออย่างสม่ำเสมอแล้ว ผู้เข้าสอบจะไม่สอบผ่านภาค ก

ผู้เข้าสอบทุกคนที่สอบผ่านภาค ก ต้องเคยสอบตกมาก่อน

จงหาพจน์ถัดไปของอนุกรมเศษส่วนต่อไปนี้: 2/3, 5/8, 13/21, 34/55, ...

89/144 — อนุกรมชุดนี้มีรูปแบบความสัมพันธ์แบบบวกสะสมตัวเศษและตัวส่วน: ตัวเศษของพจน์ถัดไปเกิดจาก 'ตัวเศษ + ตัวส่วน' ของพจน์ก่อนหน้า และตัวส่วนของพจน์ถัดไปเกิดจาก 'ตัวส่วนของพจน์ก่อนหน้า + ตัวเศษของพจน์ใหม่' (ลำดับฟีโบนัชชี: 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144) ดังนั้นพจน์ถัดไปจึงมีตัวเศษ = 34 + 55 = 89 และตัวส่วน = 55 + 89 = 144 ได้คำตอบคือ 89/144

ตามมาตรา 7 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 คณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง มีหน่วยงานใดทำหน้าที่เป็นสำนักงานเลขานุการ?

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา — มาตรา 7 วรรคสอง กำหนดให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทำหน้าที่เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง รับผิดชอบงานธุรการ งานประชุม การศึกษาหาข้อมูล และกิจการต่างๆ ที่เกี่ยวกับงานของคณะกรรมการ

สำนักงานศาลปกครอง

สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (สำนักงาน ก.พ.)

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (สำนักงาน ก.พ.ร.)

เรือลำหนึ่งแล่นในน้ำนิ่งด้วยความเร็ว 18 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าแล่นตามน้ำเป็นระยะทาง 44 กิโลเมตร ใช้เวลา 2 ชั่วโมง หากเรือลำนี้แล่นทวนน้ำในระยะทาง 42 กิโลเมตร จะต้องใช้เวลากี่ชั่วโมง?

3 ชั่วโมง — จากระยะทางตามน้ำ 44 กม. ใช้เวลา 2 ชม. จะได้ความเร็วตามน้ำ = 44 / 2 = 22 กม./ชม. เนื่องจาก ความเร็วตามน้ำ = ความเร็วเรือในน้ำนิ่ง + ความเร็วกระแสน้ำ จะได้ 22 = 18 + ความเร็วกระแสน้ำ ดังนั้น ความเร็วกระแสน้ำ = 4 กม./ชม. เมื่อแล่นทวนน้ำ ความเร็วทวนน้ำ = 18 - 4 = 14 กม./ชม. หากเดินทางทวนน้ำ 42 กม. จะใช้เวลา = 42 / 14 = 3 ชั่วโมง

ตามมาตรา 11 แห่ง พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เมื่อผู้เสียหายยื่นคำขอต่อหน่วยงานของรัฐให้พิจารณาชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หน่วยงานของรัฐต้องออกใบรับคำขอและพิจารณาคำขอนั้นให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาเท่าใด?

ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 180 วัน และหากจำเป็นไม่อาจพิจารณาให้ทัน รัฐมนตรีเจ้าสังกัดหรือรัฐมนตรีผู้กำกับดูแลอาจอนุมัติให้ขยายเวลาได้อีกไม่เกิน 180 วัน — มาตรา 11 วรรคหนึ่ง กำหนดว่า เมื่อผู้เสียหายยื่นคำขอต่อหน่วยงานของรัฐ ให้หน่วยงานของรัฐออกใบรับคำขอและพิจารณาคำขอนั้นโดยไม่ชักช้า ทั้งนี้ ต้องมีคำสั่งวินิจฉัยคำขอภายใน 180 วัน หากมีเหตุจำเป็น รัฐมนตรีเจ้าสังกัดหรือรัฐมนตรีผู้กำกับดูแลอาจอนุมัติให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกิน 180 วัน

ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน และขยายเวลาได้อีกไม่เกิน 15 วัน

ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 60 วัน โดยห้ามขยายระยะเวลาในทุกกรณี

ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 1 ปี และขยายเวลาได้อีกไม่เกิน 1 ปี

ตามมาตรา 13 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 เจ้าหน้าที่ซึ่งมีสภาพความไม่เป็นกลางโดยสภาพภายนอกจะทำการพิจารณาทางปกครองไม่ได้ ในกรณีที่เป็นญาติของคู่กรณี กฎหมายกำหนดขอบเขตความเป็นญาติไว้เพียงใด?

เป็นบุพการีหรือผู้สืบสันดานไม่ว่าชั้นใดๆ หรือเป็นพี่น้องหรือลูกพี่ลูกน้องนับได้เพียงภายในสามชั้น หรือเป็นญาติเกี่ยวพันทางแต่งงานนับได้เพียงสองชั้น — มาตรา 13 (3) กำหนดว่า เจ้าหน้าที่ที่เป็นญาติของคู่กรณี คือ เป็นบุพการีหรือผู้สืบสันดานไม่ว่าชั้นใดๆ หรือเป็นพี่น้องหรือลูกพี่ลูกน้องนับได้เพียงภายในสามชั้น หรือเป็นญาติเกี่ยวพันทางแต่งงานนับได้เพียงสองชั้น จะทำการพิจารณาทางปกครองไม่ได้

เป็นญาติสืบสายโลหิตและญาติเกี่ยวพันทางแต่งงานไม่จำกัดชั้น

เป็นเฉพาะบิดามารดาและบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น ไม่รวมถึงพี่น้องร่วมบิดามารดา

เป็นญาติที่มีนามสกุลเดียวกันหรือมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านเดียวกันเท่านั้น

ในการทำข้อสอบวิชาความสามารถในการคิดวิเคราะห์ (เงื่อนไขสัญลักษณ์) ของ ก.พ. ภาค ก ข้อใดเป็นการแปลงเครื่องหมายปฏิเสธความสัมพันธ์ที่ถูกต้องทุกข้อ?

ไม่มากกว่า แปลงเป็น น้อยกว่าหรือเท่ากับ (≤); ไม่น้อยกว่า แปลงเป็น มากกว่าหรือเท่ากับ (≥); ไม่มากกว่าหรือเท่ากับ แปลงเป็น น้อยกว่า ( ) — หลักการแปลงเครื่องหมายในเงื่อนไขสัญลักษณ์ (จากเซตของความสัมพันธ์ 3 กรณี คือ มากกว่า น้อยกว่า และเท่ากับ): (1) ไม่มากกว่า (≯) แปลว่า น้อยกว่าหรือเท่ากับ (≤) (2) ไม่น้อยกว่า (≮) แปลว่า มากกว่าหรือเท่ากับ (≥) (3) ไม่มากกว่าหรือเท่ากับ (≱) แปลว่า น้อยกว่า ( )

ไม่มากกว่า แปลงเป็น มากกว่าหรือเท่ากับ (≥); ไม่น้อยกว่า แปลงเป็น น้อยกว่าหรือเท่ากับ (≤)

ไม่มากกว่า แปลงเป็น น้อยกว่า ( ); ไม่เท่ากับ แปลงเป็น เท่ากับ (=)

ไม่มากกว่า แปลงเป็น ไม่เท่ากับ (≠) เสมอ

การเพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา 49 ถึงมาตรา 52 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 เจ้าหน้าที่ต้องกระทำภายในกี่วันนับแต่ได้รู้ถึงเหตุที่จะให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองนั้น?

ภายใน 90 วันนับแต่ได้รู้ถึงเหตุที่จะให้เพิกถอน เว้นแต่คำสั่งทางปกครองจะได้ทำขึ้นเพราะการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริง หรือการข่มขู่หรือชักจูงใจโดยการให้ทรัพย์สิน — มาตรา 49 วรรคสอง กำหนดว่า การเพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายต้องกระทำภายใน 90 วันนับแต่ได้รู้ถึงเหตุที่จะให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองนั้น เว้นแต่คำสั่งทางปกครองจะได้ทำขึ้นเพราะการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้ง หรือการข่มขู่หรือการชักจูงใจโดยการให้ทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดที่มิชอบด้วยกฎหมาย

ภายใน 10 ปีนับแต่วันที่ออกคำสั่งทางปกครองโดยไม่มีข้อยกเว้น

ภายใน 15 วันนับแต่วันที่ออกคำสั่งทางปกครองในทุกกรณี

ภายใน 30 วันนับแต่วันที่คู่กรณียื่นคำร้องขอให้เพิกถอนเท่านั้น

ตาม พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2562 หมวด 2/1 การบังคับทางปกครอง หากผู้อยู่ในบังคับของคำสั่งทางปกครองที่กำหนดให้กระทำหรือละเว้นกระทำการฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง เจ้าหน้าที่อาจใช้มาตรการชำระค่าปรับบังคับการได้ในอัตราไม่เกินเท่าใด?

ไม่เกิน 50,000 บาทต่อวัน — ตามมาตรา 63/20 (แก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2562) ในกรณีไม่มีกฎหมายกำหนดอัตราค่าปรับบังคับการไว้เป็นการเฉพาะ ให้กำหนดค่าปรับบังคับการได้ตามจำนวนที่สมควรแก่เหตุแต่ต้องไม่เกิน 50,000 บาทต่อวัน

ไม่เกิน 5,000 บาทต่อวัน

ไม่เกิน 100,000 บาทต่อเดือน

ไม่เกิน 1,000,000 บาทต่อครั้ง

ข้อสอบอุปมาอุปไมย: 'เข็มทิศ : ทิศทาง' มีความสัมพันธ์ของคำคู่หน้าตรงกับข้อใดมากที่สุด?

นาฬิกา : เวลา — ความสัมพันธ์ของคำคู่ต้นแบบคือ 'เครื่องมือวัดหรือบอกค่า : สิ่งที่เครื่องมือนั้นใช้บอกหรือวัด' เข็มทิศเป็นเครื่องมือที่ใช้บอกทิศทาง เช่นเดียวกับ นาฬิกาที่เป็นเครื่องมือที่ใช้บอกเวลา

หนังสือ : ห้องสมุด

แพทย์ : โรงพยาบาล

ในข้อสอบการเรียงลำดับประโยคภาษาไทยเพื่อให้เป็นข้อความที่สอดคล้องกันตามหลักตรรกะและไวยากรณ์ ข้อใดคือหลักสังเกตประโยคที่ไม่สามารถนำมาเป็น 'ประโยคขึ้นต้น (ประโยคที่ 1)' ได้?

ประโยคที่ขึ้นต้นด้วยคำเชื่อมแสดงผลสรุปหรือคำสรรพนามอ้างอิงสิ่งที่กล่าวมาแล้ว เช่น ดังนั้น เพราะฉะนั้น ทั้งนี้ นอกจากนี้ หรือคำว่า ดังกล่าว — ในการเรียงลำดับข้อความ ประโยคขึ้นต้น (ประโยคที่ 1) ต้องเป็นประโยคเปิดเรื่องที่กล่าวถึงหัวข้อหลัก คำนิยาม หรือภูมิหลังทั่วไป ส่วนประโยคที่มีคำเชื่อมเช่น ดังนั้น เพราะฉะนั้น จึง ส่งผลให้ นอกจากนี้ อีกทั้ง หรือมีคำบ่งชี้เช่น ดังกล่าว ข้างต้น นั้น จะต้องตามหลังประโยคอื่นเสมอ จึงไม่สามารถเป็นประโยคที่ 1 ได้

ประโยคที่กล่าวถึงสภาพการณ์ทั่วไปของปัญหาในระดับมหภาค

ประโยคที่กล่าวถึงคำนามหลักหรือหัวข้อเรื่องใหญ่โดยมีการให้นิยามความหมาย

ประโยคที่ระบุกาลเวลาหรือยุคสมัยที่เป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์

ตามมาตรา 9 แห่ง พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 สิทธิเรียกร้องของหน่วยงานของรัฐในการไล่เบี้ยให้เจ้าหน้าที่ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนคืน มีกำหนดอายุความเท่าใด?

มีกำหนดอายุความ 2 ปีนับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหาย หรือ 1 ปีนับแต่วันที่หัวหน้าหน่วยงานของรัฐมีคำสั่งตามความเห็นของกระทรวงการคลัง — มาตรา 9 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากเจ้าหน้าที่ มีกำหนดอายุความ 2 ปีนับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหาย และวรรคสองกำหนดว่า ในกรณีที่หน่วยงานของรัฐเห็นว่าเจ้าหน้าที่ไม่ต้องรับผิดหรือรับผิดเพียงบางส่วนแต่กระทรวงการคลังตรวจสอบแล้วเห็นว่าต้องรับผิด ให้มีอายุความ 1 ปีนับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐมีคำสั่งตามความเห็นของกระทรวงการคลัง

มีกำหนดอายุความ 10 ปีนับแต่วันที่เกิดเหตุละเมิด

มีกำหนดอายุความ 90 วันนับแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษา

ไม่มีกำหนดอายุความเนื่องจากเป็นเงินแผ่นดิน

ในการวิเคราะห์ตารางข้อมูลสถิติ หากยอดส่งออกสินค้าเกษตรในปี พ.ศ. 2567 มีมูลค่า 250,000 ล้านบาท และในปี พ.ศ. 2568 เพิ่มขึ้นเป็น 285,000 ล้านบาท อัตราการเปลี่ยนแปลง (ร้อยละของการเพิ่มขึ้น) ของมูลค่าการส่งออกในปี 2568 เทียบกับปี 2567 มีค่าเท่ากับข้อใด?

เพิ่มขึ้นร้อยละ 14.0 — สูตรอัตราการเปลี่ยนแปลง (ร้อยละ) = [(ค่าปีปัจจุบัน - ค่าปีฐาน) / ค่าปีฐาน] × 100 แทนค่าจะได้ [(285,000 - 250,000) / 250,000] × 100 = (35,000 / 250,000) × 100 = 14.0 ดังนั้นมูลค่าการส่งออกเพิ่มขึ้นร้อยละ 14.0

เพิ่มขึ้นร้อยละ 12.3

เพิ่มขึ้นร้อยละ 15.5

เพิ่มขึ้นร้อยละ 35.0

ถ้าการกระทำละเมิดของเจ้าหน้าที่มิใช่การกระทำในการปฏิบัติหน้าที่ (เป็นการกระทำส่วนตัวนอกเหนือหน้าที่ราชการ) มาตรา 6 แห่ง พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 กำหนดความรับผิดไว้อย่างไร?

เจ้าหน้าที่ต้องรับผิดในการนั้นเป็นการเฉพาะตัว ในกรณีนี้ผู้เสียหายอาจฟ้องเจ้าหน้าที่ได้โดยตรง แต่จะฟ้องหน่วยงานของรัฐไม่ได้ — มาตรา 6 บัญญัติว่า ถ้าการกระทำละเมิดของเจ้าหน้าที่มิใช่การกระทำในการปฏิบัติหน้าที่ เจ้าหน้าที่ต้องรับผิดในการนั้นเป็นการเฉพาะตัว ในกรณีนี้ผู้เสียหายอาจฟ้องเจ้าหน้าที่ได้โดยตรง แต่จะฟ้องหน่วยงานของรัฐไม่ได้

ผู้เสียหายต้องฟ้องทั้งหน่วยงานของรัฐและเจ้าหน้าที่ต่อศาลปกครอง

หน่วยงานของรัฐต้องรับผิดร่วมกับเจ้าหน้าที่กึ่งหนึ่งเสมอ

ผู้เสียหายไม่สามารถฟ้องร้องผู้ใดได้เลยจนกว่าการสอบสวนทางวินัยจะเสร็จสิ้น

จงหาพจน์ถัดไปของอนุกรมตัวเลขต่อไปนี้: 4, 9, 19, 39, 79, ...

159 — พิจารณาความสัมพันธ์ของอนุกรม: ผลต่างระหว่างพจน์คือ +5, +10, +20, +40 (เพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่าในแต่ละขั้น หรือคิดจากพจน์หน้าคูณ 2 แล้วบวก 1: 4×2+1=9, 9×2+1=19, 19×2+1=39, 39×2+1=79) ดังนั้นพจน์ถัดไปคือ 79 + 80 = 159 (หรือ 79×2 + 1 = 159)

ตามมาตรา 40 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 หากเจ้าหน้าที่ไม่ได้แจ้งสิทธิในการอุทธรณ์หรือโต้แย้งไว้ในคำสั่งทางปกครอง จะมีผลต่อระยะเวลาสำหรับการอุทธรณ์หรือการโต้แย้งอย่างไร?

ให้ระยะเวลาสำหรับการอุทธรณ์หรือการโต้แย้งเริ่มนับใหม่ตั้งแต่วันที่ได้รับแจ้งหลักเกณฑ์ แต่ถ้าไม่มีการแจ้งใหม่และระยะเวลาดังกล่าวมีกำหนดสั้นกว่า 1 ปี ให้ขยายเป็น 1 ปีนับแต่วันที่ได้รับคำสั่งทางปกครอง — ตามมาตรา 40 วรรคสอง ในกรณีที่ไม่มีการแจ้งหลักเกณฑ์การยื่นอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งและระยะเวลาอุทธรณ์มีกำหนดเวลาสั้นกว่า 1 ปี ให้ขยายเป็น 1 ปีนับแต่วันที่ได้รับคำสั่งทางปกครอง

ทำให้คำสั่งทางปกครองนั้นตกเป็นโมฆะทันทีตั้งแต่วันที่ออกคำสั่ง

ทำให้คู่กรณีหมดสิทธิอุทธรณ์และต้องนำคดีไปฟ้องต่อศาลฎีกาโดยตรงภายใน 7 วัน

ขยายระยะเวลาการอุทธรณ์ออกไปอย่างไม่มีกำหนดจนกว่าคู่กรณีจะถึงแก่ความตาย

ในกรณีที่คำสั่งทางปกครองไม่ได้ออกโดยรัฐมนตรี และไม่มีกฎหมายกำหนดขั้นตอนอุทธรณ์ภายในฝ่ายปกครองไว้เป็นการเฉพาะ มาตรา 44 และมาตรา 45 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 กำหนดระยะเวลายื่นอุทธรณ์และระยะเวลาพิจารณาอุทธรณ์ของเจ้าหน้าที่ไว้อย่างไร?

คู่กรณีต้องยื่นอุทธรณ์ต่อเจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งภายใน 15 วันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่ง และเจ้าหน้าที่ต้องพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน (หากไม่เห็นด้วยให้รายงานผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์ซึ่งต้องพิจารณาให้เสร็จภายใน 30 วันและขยายได้ไม่เกิน 30 วัน) — มาตรา 44 กำหนดให้ยื่นอุทธรณ์ต่อเจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งทางปกครองภายใน 15 วันนับแต่วันที่ตนได้รับแจ้งคำสั่ง และมาตรา 45 กำหนดให้เจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งพิจารณาคำอุทธรณ์ไม่ว่าจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ตามให้แล้วเสร็จภายใน 30 วันนับแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ หากไม่เห็นด้วยให้รายงานผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาดังกล่าว และผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 30 วัน (ขยายได้อีกไม่เกิน 30 วัน)

คู่กรณีต้องยื่นอุทธรณ์ภายใน 7 วัน และเจ้าหน้าที่ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 15 วันโดยห้ามขยายเวลา

คู่กรณีต้องยื่นอุทธรณ์ภายใน 90 วัน และเจ้าหน้าที่ต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายใน 180 วัน

คู่กรณีต้องยื่นอุทธรณ์ต่อนายกรัฐมนตรีโดยตรงภายใน 60 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ตามมาตรา 37 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 คำสั่งทางปกครองที่ทำเป็นหนังสือและการยืนยันคำสั่งทางปกครองเป็นหนังสือต้องจัดให้มีเหตุผลไว้ด้วย และเหตุผลนั้นอย่างน้อยต้องประกอบด้วยสิ่งใด?

(1) ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ (2) ข้อกฎหมายที่อ้างอิง และ (3) ข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนในการใช้ดุลพินิจ — มาตรา 37 วรรคสอง กำหนดว่า เหตุผลในคำสั่งทางปกครองที่ทำเป็นหนังสืออย่างน้อยต้องประกอบด้วย (1) ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ (2) ข้อกฎหมายที่อ้างอิง และ (3) ข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนในการใช้ดุลพินิจ

(1) ประวัติการศึกษาของเจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่ง และ (2) แผนภูมิโครงสร้างหน่วยงาน

(1) คำรับรองของพยานบุคคลอย่างน้อยสามคน และ (2) รายงานการตรวจสอบของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน

(1) ความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี และ (2) คำวินิจฉัยของศาลปกครองสูงสุด

ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 มาตรา 5 หากเจ้าหน้าที่กระทำละเมิดต่อบุคคลภายนอกในการปฏิบัติหน้าที่ ผู้เสียหายจะต้องฟ้องร้องเรียกค่าสินไหมทดแทนจากผู้ใด?

ผู้เสียหายต้องฟ้องหน่วยงานของรัฐโดยตรง จะฟ้องเจ้าหน้าที่ไม่ได้ — มาตรา 5 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 บัญญัติว่า หน่วยงานของรัฐต้องรับผิดต่อผู้เสียหายในผลแห่งละเมิดที่เจ้าหน้าที่ของตนได้กระทำในการปฏิบัติหน้าที่ ในกรณีนี้ผู้เสียหายอาจฟ้องหน่วยงานของรัฐดังกล่าวได้โดยตรง แต่จะฟ้องเจ้าหน้าที่ไม่ได้

ผู้เสียหายต้องฟ้องเจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิดเป็นจำเลยที่ 1 และฟ้องหน่วยงานของรัฐเป็นจำเลยที่ 2 ร่วมกัน

ผู้เสียหายต้องฟ้องเจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิดแต่เพียงผู้เดียว

ผู้เสียหายต้องฟ้องกระทรวงการคลังในทุกกรณีไม่ว่าเจ้าหน้าที่สังกัดหน่วยงานใด

ตามมาตรา 8 แห่ง พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เมื่อหน่วยงานของรัฐได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายแล้ว หน่วยงานของรัฐมีสิทธิเรียกให้เจ้าหน้าที่ผู้ทำละเมิดชดใช้เงินคืน (สิทธิไล่เบี้ย) ได้ในกรณีใด และมีหลักเกณฑ์เรื่องลูกหนี้ร่วมอย่างไร?

เรียกให้ชดใช้ได้เฉพาะกรณีที่เจ้าหน้าที่กระทำการนั้นไปด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเท่านั้น โดยนำความบกพร่องของหน่วยงานมาหักส่วนได้ และถ้าทำละเมิดหลายคนไม่ต้องรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วม — มาตรา 8 กำหนดหลักสำคัญ 3 ประการ คือ (1) หน่วยงานของรัฐมีสิทธิไล่เบี้ยได้เฉพาะกรณีที่เจ้าหน้าที่กระทำด้วยความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเท่านั้น (หากประมาทเลินเล่อธรรมดา ไล่เบี้ยไม่ได้) (2) ต้องคำนึงถึงระดับความร้ายแรงแห่งการกระทำและความเป็นธรรม และให้นำความบกพร่องของหน่วยงานหรือระบบการดำเนินงานส่วนรวมมาหักส่วนความรับผิดออกด้วย และ (3) กรณีการละเมิดเกิดจากเจ้าหน้าที่หลายคน มิให้นำหลักเรื่องลูกหนี้ร่วมมาใช้บังคับ

หน่วยงานของรัฐไม่มีสิทธิไล่เบี้ยจากเจ้าหน้าที่ในทุกกรณี

เรียกให้ชดใช้ได้ทุกกรณีแม้เป็นการประมาทเลินเล่อเพียงเล็กน้อย และเจ้าหน้าที่ทุกคนต้องรับผิดอย่างลูกหนี้ร่วมเต็มจำนวน

เรียกให้ชดใช้ได้เฉพาะกรณีที่เจ้าหน้าที่ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเกิน 5 ปีเท่านั้น

ตามมาตรา 30 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ในกรณีที่คำสั่งทางปกครองอาจกระทบถึงสิทธิของคู่กรณี เจ้าหน้าที่ต้องให้คู่กรณีมีโอกาสที่จะได้ทราบข้อเท็จจริงอย่างเพียงพอและมีโอกาสได้โต้แย้งและแสดงพยานหลักฐานของตน เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นตามกฎหมาย ข้อใดคือหนึ่งในข้อยกเว้นดังกล่าว?

มีความจำเป็นรีบด่วนหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือจะกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ — มาตรา 30 วรรคสอง กำหนดข้อยกเว้นไม่ต้องรับฟังคู่กรณีก่อนทำคำสั่งไว้ 6 กรณี ได้แก่ (1) มีความจำเป็นรีบด่วนหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงหรือกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ (2) จะทำให้ระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ต้องล่าช้าออกไป (3) เป็นข้อเท็จจริงที่คู่กรณีนั้นเองได้ให้ไว้ในคำขอ คำให้การหรือคำแถลง (4) โดยสภาพเห็นได้ชัดในตัวว่าการให้โอกาสดังกล่าวไม่อาจกระทำได้ (5) เป็นมาตรการบังคับทางปกครอง หรือ (6) กรณีอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

คู่กรณีเป็นผู้มีรายได้น้อยและไม่ได้จ้างทนายความ

เจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งมีงานราชการอื่นค้างอยู่เป็นจำนวนมาก

เป็นคำสั่งทางปกครองที่มีผลเป็นการลงโทษไล่ออกจากราชการ

ตามมาตรา 23 และมาตรา 24 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ในการพิจารณาทางปกครองที่คู่กรณีต้องมาปรากฏตัวต่อหน้าเจ้าหน้าที่ คู่กรณีมีสิทธิอย่างไร?

มีสิทธินำทนายความหรือที่ปรึกษาของตนเข้ามาในการพิจารณาทางปกครองได้ และจะแต่งตั้งบุคคลหนึ่งบุคคลใดเป็นผู้ทำการแทนก็ได้ — มาตรา 23 บัญญัติว่า ในการพิจารณาทางปกครองที่คู่กรณีต้องมาปรากฏตัวต่อหน้าเจ้าหน้าที่ คู่กรณีมีสิทธินำทนายความหรือที่ปรึกษาของตนเข้ามาในการพิจารณาทางปกครองได้ และมาตรา 24 ให้สิทธิคู่กรณีมีหนังสือแต่งตั้งให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดซึ่งบรรลุนิติภาวะทำการแทนได้

ห้ามนำทนายความหรือที่ปรึกษาเข้ามาในห้องพิจารณาทางปกครองโดยเด็ดขาด

นำทนายความเข้ามาได้เฉพาะกรณีที่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัดล่วงหน้า 30 วัน

ต้องให้พนักงานอัยการเป็นผู้ดำเนินการแทนคู่กรณีทุกราย

ตามมาตรา 34 และมาตรา 35 แห่ง พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 ในกรณีที่คำสั่งทางปกครองเป็นคำสั่งด้วยวาจา ถ้าผู้รับคำสั่งนั้นร้องขอและการร้องขอได้กระทำโดยมีเหตุอันสมควร เจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งต้องยืนยันคำสั่งนั้นเป็นหนังสือเมื่อผู้รับคำสั่งร้องขอภายในกี่วัน?

ภายใน 7 วันนับแต่วันที่มีคำสั่งดังกล่าว — มาตรา 35 บัญญัติว่า ในกรณีที่คำสั่งทางปกครองเป็นคำสั่งด้วยวาจา ถ้าผู้รับคำสั่งนั้นร้องขอและการร้องขอได้กระทำโดยมีเหตุอันสมควรภายใน 7 วันนับแต่วันที่มีคำสั่งดังกล่าว เจ้าหน้าที่ผู้ทำคำสั่งต้องยืนยันคำสั่งนั้นเป็นหนังสือ

ภายใน 90 วันนับแต่วันที่มีคำสั่งดังกล่าว

ภายใน 15 วันนับแต่วันที่มีคำสั่งดังกล่าว

ภายใน 30 วันนับแต่วันที่มีคำสั่งดังกล่าว

กำหนดเงื่อนไขทางตรรกศาสตร์: (1) นักวิชาการทุกคนในกองนี้จบการศึกษาระดับปริญญาโท (2) สมชายเป็นข้าราชการในกองนี้ที่ไม่ได้จบการศึกษาระดับปริญญาโท ข้อใดสรุปได้ถูกต้องแน่นอน?

สมชายไม่ใช่นักวิชาการในกองนี้ — จากเงื่อนไขที่ 1 (ถ้าเป็นนักวิชาการในกองนี้ แล้ว จบปริญญาโท) เมื่อสมชายไม่ได้จบปริญญาโท (ปฏิเสธผล) จึงสรุปย้อนกลับไปปฏิเสธเหตุได้อย่างถูกต้องว่า 'สมชายไม่ใช่นักวิชาการในกองนี้'

ข้าราชการทุกคนที่จบปริญญาโทต้องเป็นนักวิชาการในกองนี้

สมชายเป็นผู้อำนวยการกองนี้

ในกองนี้ไม่มีนักวิชาการอยู่เลย

กำหนดเงื่อนไขสัญลักษณ์ (ทุกตัวแปรมีค่าเป็นจำนวนจริงบวก): ก > ข ≥ ค = ง และ ค ง' และ 'ข > ฉ' ข้อสรุปทั้งสองมีค่าความจริงเป็นอย่างไร?

ข้อสรุปที่ 1 (ก > ง) เป็นจริงแน่ชัด และข้อสรุปที่ 2 (ข > ฉ) ไม่แน่ชัด — พิจารณาข้อสรุปที่ 1: จาก ก > ข ≥ ค = ง เครื่องหมายหันไปทิศทางเดียวกันและมีเครื่องหมายมากกว่าแท้ (>) อย่างน้อยหนึ่งตำแหน่ง ดังนั้น ก > ง จึงเป็นจริงแน่ชัด พิจารณาข้อสรุปที่ 2: เชื่อม ข กับ ฉ ผ่านตัวเชื่อม ค จะได้ ข ≥ ค < จ ≤ ฉ ซึ่งเครื่องหมายหันสวนทางกันที่ตัวแปร ค (≥ กับ <) จึงไม่สามารถเปรียบเทียบค่าได้ สรุปว่า 'ไม่แน่ชัด'

ข้อสรุปทั้งสองเป็นจริงแน่ชัด

ข้อสรุปที่ 1 เป็นจริงแน่ชัด และข้อสรุปที่ 2 เป็นเท็จแน่ชัด

ข้อสรุปที่ 1 ไม่แน่ชัด และข้อสรุปที่ 2 เป็นจริงแน่ชัด

ก.พ. ภาค ก — พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539, ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ และการคิดวิเคราะห์ (เงื่อนไขสัญลักษณ์และตรรกศาสตร์)

ชุดบัตรคำถาม-คำตอบและตัวเลือก 4 ตัวเลือก สำหรับการสอบ ก.พ. ภาค ก ครอบคลุม พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 พ.ร.บ. ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 เงื่อนไขสัญลักษณ์ ตรรกศาสตร์ อนุกรม คณิตศาสตร์ทั่วไป ตารางข้อมูล และภาษาไทย

Level: basic
Languages: th → th
Cards: 32
Markdown: ก.พ. ภาค ก — พ.ร.บ. วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539, ความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ และการคิดวิเคราะห์ (เงื่อนไขสัญลักษณ์และตรรกศาสตร์) (.md)

Flashcards (32)