Programmeertalen: compilers, geheugen, typen en concurrency
32 herhalingskaarten op intermediair niveau over compilers en uitvoeringsomgevingen, geheugenbeheer, typesystemen, softwareontwerp, gegevensrepresentatie en concurrency. Veronderstelt programmeerervaring en kennis van basisdatastructuren.
- Category
- Computer Science
- Level
- intermediate
- Languages
- nl → nl
- Cards
- 32
- Markdown
- Programmeertalen: compilers, geheugen, typen en concurrency (.md)
Flashcards (32)
| # | Front (Term / Question) | Back (Definition / Answer) | Example | Multiple-Choice Options |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Wat is tail-calloptimalisatie, en is die beperkt tot recursie? | Ze voorkomt behoud van het aanroepende stackframe als het resultaat van een aanroep zonder verder werk wordt teruggegeven. Een ondersteunde keten kan constante aanroepstackruimte gebruiken; recursie is niet vereist en ander geheugengebruik kan blijven groeien. | ||
| 2 | Wat is een closure? | Een functie samen met de lexicale omgeving voor haar vrije variabelen. Vastgelegde bindingen kunnen als waarde of referentie worden opgeslagen; hun benodigde levensduur kan de aanroep waarin ze ontstonden overtreffen. | ||
| 3 | Welke garanties ondersteunen Rusts ownership- en borrowingregels? | Veilig Rust voorkomt geheugensonveiligheid en dataraces zonder verplichte tracerende GC, mits unsafe-componenten hun contracten naleven. Borrowing staat normaal gedeelde referenties of één exclusieve veranderlijke referentie toe, met geldige levensduur. Interne veranderlijkheid gebruikt aanvullende regels en controles. | ||
| 4 | Wat is een geheugenlek, ook bij garbagecollection? | Toegewezen geheugen dat niet meer nodig is, wordt niet teruggewonnen. Bij handmatig beheer kan de laatste pointer verloren gaan; een tracerende collector kan onnodige objecten behouden die via caches, listeners of andere sterke referenties bereikbaar blijven. | ||
| 5 | Waarom helpt onveranderlijkheid bij concurrency, en wat garandeert ze niet? | Diep onveranderlijke toestand kan niet door concurrerende schrijvers wijzigen, wat gelijktijdig lezen vereenvoudigt. Correcte constructie, publicatie en levensduur blijven nodig; een alleen-lezenreferentie naar veranderlijke gegevens of een gedeelde veranderlijke binding is niet automatisch veilig. | ||
| 6 | Hoe coördineert een asynchrone eventloop werk? | Hij plant gereedstaande callbacks of coroutinestappen, doorgaans achtereenvolgens op zijn thread, terwijl I/O via het besturingssysteem of workers voortgaat. Een blokkerende of CPU-intensieve callback kan de loop ophouden; asynchroon betekent niet dat alle werk op één thread draait. | ||
| 7 | Hoe verschillen nominale en structurele typering van duck typing? | Nominale compatibiliteit hangt af van gedeclareerde type-identiteiten en relaties; structurele compatibiliteit van vereiste leden en hun typen. Duck typing gebruikt ondersteunde bewerkingen tijdens uitvoering; het is verwant aan, maar niet identiek aan statische structurele typering. | ||
| 8 | Hoe geeft referentietelling objecten vrij en waarom zijn cycli lastig? | Ze telt sterke eigendomsreferenties en geeft een object vrij zodra hun aantal nul wordt. Onbereikbare cycli van sterke referenties kunnen positieve tellingen behouden; zwakke referenties of een aanvullende cycluscollector zijn nodig om dit op te lossen. | ||
| 9 | Hoe verschillen concurrency en parallellisme? | Concurrency organiseert taken waarvan de voortgang in de tijd kan overlappen; parallellisme voert werk gelijktijdig uit. Een eventloop met één thread kan concurrency bieden zonder callbacks parallel uit te voeren. | ||
| 10 | Hoe verschillen stack- en heapallocatie doorgaans? | Stackopslag volgt de levensduur van geneste aanroepen; frames worden bij terugkeer vrijgegeven. Heapallocaties kunnen aanroepen overleven en vereisen expliciete of automatische vrijgave. Alleen het onderscheid primitief type of object bepaalt de opslaglocatie niet. | ||
| 11 | Waar staat SOLID voor? | Eén verantwoordelijkheid, open/gesloten, Liskov-substitutie, interfacescheiding en afhankelijkheidsinversie. Het zijn ontwerpprincipes, geen bewijs dat een ontwerp correct is. | ||
| 12 | Waarom generationele garbagecollection, en wat moet een jonge collectie onderzoeken? | Veel werklasten maken vooral kortlevende objecten; jonge objecten worden daarom vaker verzameld. Wortels en verwijzingen van oude naar jonge objecten moeten meetellen, vaak via remembered sets. Alleen pas toegewezen objecten bekijken volstaat niet. | ||
| 13 | Hoe werkt eenvoudige mark-and-sweepgarbagecollection? | Volg verwijzingen vanaf wortels, zoals levende stackreferenties en globale variabelen, en markeer bereikbare objecten; geef vervolgens ongemarkeerde heapobjecten vrij. Ook onbereikbare cycli zijn verzamelbaar: bereikbaarheid vanaf wortels bepaalt het behoud, niet het aantal referenties. | ||
| 14 | Hoe kan een vtable dynamische dispatch uitvoeren? | Een aanroep kiest een methode via een tabel die bij het runtimetype van het object hoort. De tabelverwijzing kan in het object of diens referentie staan; een verborgen pointer in ieder object is niet universeel. | ||
| 15 | Hoe verschillen compilatie en interpretatie? | Compilatie vertaalt een programma naar een andere representatie; interpretatie voert een representatie uit, bijvoorbeeld een AST of bytecode. Een implementatie kan beide combineren; compilatie hoeft niet vóór de uitvoering plaats te vinden. | ||
| 16 | Wat stelt een abstracte syntaxisboom voor? | De hiërarchie van programmaconstructies zoals operatoren, expressies en instructies. Gewoonlijk verdwijnt een deel van de concrete syntaxis, maar implementaties kunnen haakjes en brondetails behouden; niet iedere AST verwijdert alle leestekens. | ||
| 17 | Hoe evalueren kortsluitende logische AND en OR hun operanden? | Eerst de linkeroperand. AND slaat rechts over als links onwaar is; OR slaat rechts over als links waar is. Neveneffecten van de overgeslagen operand treden niet op; precieze operatorregels zijn taalafhankelijk. | ||
| 18 | Waardoor kan de aanroepstack uitgeput raken? | Te veel actieve aanroepen of te grote stackframes. Oneindige recursie is één oorzaak, maar eindige diepe recursie kan eveneens overlopen; een basisgeval garandeert niet voldoende stackruimte. | ||
| 19 | Wat maakt een functie puur? | Haar resultaat hangt uitsluitend af van de invoer; evaluatie heeft geen waarneembare neveneffecten. Interne mutatie kan met puurheid samengaan als die buiten de berekening niet waarneembaar is. | ||
| 20 | Hoe verschillen overdracht per waarde en per referentie? | Per waarde krijgt de parameter een eigen waarde; een gekopieerde pointer of referentiewaarde kan nog steeds een gedeeld object aanwijzen. Per referentie is de parameter een alias van de aanroepersvariabele; toewijzing via die alias kan de variabele wijzigen. | ||
| 21 | Waarom kan binaire drijvendekomma-aritmetiek 0.1 + 0.2 ≠ 0.3 geven? | Eindige binaire formaten stellen 1/10 niet exact voor, zodat opgeslagen waarden en resultaten worden afgerond. IEEE 754 definieert binaire én decimale formaten; het bekende binary64-voorbeeld betekent niet dat alle formaten grondtal 2 gebruiken. | ||
| 22 | Wanneer kan compositie beter passen dan overerving? | Delegeren aan componentobjecten kan afhankelijkheid van geërfde implementatie verkleinen en gedrag vervangbaar maken. Overerving blijft geschikt voor echte gedragssubtypen; compositie is een ontwerpkeuze, geen universele regel. | ||
| 23 | Wat is referentiële transparantie? | Een expressie kan volgens de evaluatiesemantiek van de taal door haar waarde worden vervangen zonder waarneembaar programmagedrag te veranderen. Afhankelijkheid van veranderlijke externe toestand of waarneembare neveneffecten kan die vervanging ongeldig maken. | ||
| 24 | Hoe verschillen product- en somtypen bij algebraïsche datatypen? | Een product combineert alle componentwaarden, zoals een tuple of record, A × B. Een som kiest één gelabeld alternatief, A + B, zoals Option<T> of Result<T, E>. | ||
| 25 | Welke fasen komen vaak voor in een compiler? | Lexicale analyse levert tokens; parsing bouwt een syntaxisboom; semantische analyse controleert namen en typen. Daarna volgen omzetting naar een tussenrepresentatie, optimalisatie en generatie van doelcode. Implementaties kunnen fasen combineren of overslaan. | ||
| 26 | Wat is just-in-timecompilatie (JIT)? | Compilatie naar native machinecode tijdens de uitvoering. Methoden kunnen op verzoek worden gecompileerd of veelgebruikte code kan met uitvoeringsprofielen worden geoptimaliseerd; voorafgaande interpretatie en profilering zijn niet voor elke JIT vereist. | ||
| 27 | Hoe verschillen statische en dynamische typecontrole? | Statische controle analyseert typevoorwaarden vóór uitvoering; dynamische controle valideert bewerkingen op waarden tijdens uitvoering. Dynamisch getypeerde waarden hebben ook typen; statisch getypeerde talen kunnen daarnaast runtimecontroles uitvoeren. | ||
| 28 | Hoe verschillen ad-hoc-, subtype- en parametrisch polymorfisme? | Ad-hocpolymorfisme biedt typespecifieke implementaties, zoals overloading; subtypepolymorfisme gebruikt een gezamenlijke supertype-interface met subtypegedrag; parametrisch polymorfisme abstraheert over typeparameters. Dispatch en implementatie zijn taalafhankelijk. | ||
| 29 | Wat zijn een contextvrije grammatica en BNF? | Een contextvrije productie heeft links één niet-terminaal en rechts een eventueel lege reeks terminalen of niet-terminalen. BNF is een grammatica-notatie; niet elke contextvrije grammatica is geschikt voor een LL- of LR-parser. | ||
| 30 | Wat vereist gedragssubtypering volgens het substitutieprincipe van Liskov? | Een subtype moet het gedragscontract van het supertype behouden: geen sterkere precondities eisen of zwakkere postcondities beloven, en de vereiste invarianten en voorwaarden over de toestandsgeschiedenis respecteren. | ||
| 31 | Hoe verschillen big-endian- en little-endianbytevolgorde? | Bij een meerbytewaarde zet big-endian de meest significante byte op het laagste adres; little-endian de minst significante. Voor 0x12345678 bevatten oplopende adressen respectievelijk 12 34 56 78 of 78 56 34 12. | ||
| 32 | Hoe stelt n-bits tweecomplement gehele getallen met teken voor? | Het bereik loopt van −2^(n−1) tot 2^(n−1)−1. Negatie keert de bits om en telt 1 op modulo 2^n. De meest negatieve waarde heeft geen positieve tegenhanger in hetzelfde formaat met teken. |