ตามพระราชบัญญัติสุขภาพจิต พ.ศ. 2551 และที่แก้ไขเพิ่มเติม บุคคลที่มีความผิดปกติทางจิตจะต้องได้รับการบำบัดรักษาในสถานพยาบาลของรัฐหรือตามที่กฎหมายกำหนด (รวมถึงกรณีบังคับรักษา) เมื่อมีลักษณะครบตามเกณฑ์ใด?

มีภาวะอันตราย (ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงต่อชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สินของตนเองหรือผู้อื่น) และหรือมีความจำเป็นต้องได้รับการบำบัดรักษา (ขาดความสามารถในการตัดสินใจให้ความยินยอมรับการบำบัดรักษาและหากไม่รักษาอาการจะรุนแรงขึ้น) — มาตรา 22 แห่ง พ.ร.บ. สุขภาพจิต พ.ศ. 2551 กำหนดว่า บุคคลที่มีความผิดปกติทางจิตในกรณีใดกรณีหนึ่งดังต่อไปนี้ เป็นบุคคลที่ต้องได้รับการบำบัดรักษา คือ (1) มีภาวะอันตราย หรือ (2) มีความจำเป็นต้องได้รับการบำบัดรักษา

ทุกคนที่มีอาการนอนไม่หลับหรือเครียดจากการทำงานติดต่อกันเกิน 3 วัน

บุคคลที่ญาติพี่น้องต้องการส่งไปอยู่โรงพยาบาลเพื่อจะได้ครอบครองทรัพย์สินมรดก

ผู้ที่กระทำความผิดฐานลักทรัพย์ทุกรายโดยไม่ต้องตรวจประเมินทางจิตเวช

การจัดกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคในชุมชนตามแนวคิดการป้องกันโรค 3 ระดับของลีเวลล์และคลาร์ก กิจกรรมในข้อใดจัดเป็นการป้องกันโรค 'ระดับทุติยภูมิ'?

การตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูกและการตรวจวัดความดันโลหิตและน้ำตาลปลายนิ้วในประชาชนกลุ่มเสี่ยงเพื่อค้นหาผู้ป่วยระยะเริ่มแรกและให้การรักษาแต่เนิ่นๆ — การป้องกันโรค 3 ระดับ ได้แก่ (1) ระดับปฐมภูมิ มุ่งส่งเสริมสุขภาพและป้องกันไม่ให้เกิดโรคในผู้ที่ยังไม่ป่วย (เช่น การให้วัคซีน สุขศึกษา สุขาภิบาล) (2) ระดับทุติยภูมิ มุ่งตรวจคัดกรองค้นหาโรคตั้งแต่ระยะเริ่มแรกที่ยังไม่มีอาการและรีบรักษาเพื่อหยุดยั้งการลุกลาม และ (3) ระดับตติยภูมิ มุ่งฟื้นฟูสภาพและป้องกันความพิการแทรกซ้อนในผู้ที่ป่วยเป็นโรคชัดเจนแล้ว

การทำกายภาพบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพกล้ามเนื้อแขนขาในผู้ป่วยที่เป็นโรคหลอดเลือดสมองตีบจนเป็นอัมพาตครึ่งซีกแล้ว

การฉีดวัคซีนสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในเด็กทารกและการให้สุขศึกษาเรื่องการรับประทานอาหารครบ 5 หมู่

การจัดสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมและการกำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ลูกน้ำยุงลายในหมู่บ้าน

ในการบริหารยากลุ่มที่มีความเสี่ยงสูงในหอผู้ป่วย โดยเฉพาะสารละลายโพแทสเซียมคลอไรด์ชนิดเข้มข้น ข้อใดคือแนวปฏิบัติเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วยที่ถูกต้องที่สุด?

ห้ามฉีดโพแทสเซียมคลอไรด์เข้มข้นเข้าทางหลอดเลือดดำโดยตรงอย่างเด็ดขาด ต้องเจือจางในสารน้ำตามมาตรฐานและหยดเข้าทางหลอดเลือดดำอย่างช้าๆ ด้วยเครื่องควบคุมอัตราการไหลของสารน้ำ พร้อมทั้งมีพยาบาลวิชาชีพ 2 คนตรวจสอบซ้ำร่วมกันก่อนบริหารยา — โพแทสเซียมคลอไรด์ชนิดเข้มข้นเป็นยาความเสี่ยงสูงลำดับต้นๆ เพราะหากฉีดเข้าทางหลอดเลือดดำโดยตรงโดยไม่เจือจางจะทำให้เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นและเสียชีวิตทันที ดังนั้นมาตรฐานความปลอดภัยกำหนดให้ต้องเจือจางในสารน้ำเสมอ ควบคุมอัตราการหยดด้วยเครื่องควบคุมสารน้ำ แยกสถานที่จัดเก็บติดฉลากเตือนสีแดงชัดเจน และต้องมีการตรวจสอบซ้ำโดยพยาบาล 2 คนก่อนให้ยา

สามารถดูดโพแทสเซียมคลอไรด์เข้มข้นใส่กระบอกฉีดยาแล้วฉีดเข้าทางหลอดเลือดดำอย่างรวดเร็วภายใน 1 นาทีเมื่อผู้ป่วยมีระดับโพแทสเซียมต่ำ

เก็บขวดยาโพแทสเซียมคลอไรด์เข้มข้นปะปนไว้ในถาดเดียวกับน้ำกลั่นสำหรับผสมยาทั่วไปที่เตียงผู้ป่วย

ไม่จำเป็นต้องตรวจสอบซ้ำหรือติดฉลากเตือนพิเศษเพราะเป็นยาสามัญประจำหอผู้ป่วย

ผู้ป่วยโรคอารมณ์แปรปรวนสองขั้วที่รับประทานยาลิเทียมคาร์บอเนตเป็นประจำ มาตรวจตามนัดด้วยอาการท้องเสีย อาเจียน มือสั่นอย่างรุนแรง เดินเซ พูดอ้อแอ้ และซึมลง พยาบาลควรตระหนักถึงภาวะใดและค่าปกติของระดับยาลิเทียมในเลือดเพื่อการรักษาควรอยู่ในช่วงใด?

ตระหนักถึงภาวะพิษจากยาลิเทียม (เกิดเมื่อระดับยาในเลือดเกิน 1.5 มิลลิอิควิวาเลนต์ต่อลิตร) โดยระดับยาลิเทียมในเลือดเพื่อการรักษาปกติอยู่ที่ 0.6–1.2 มิลลิอิควิวาเลนต์ต่อลิตร จึงต้องงดยามื้อถัดไปทันทีและรายงานแพทย์ — ยาลิเทียมมีช่วงระดับยาในการรักษาที่แคบมาก (0.6–1.2 มิลลิอิควิวาเลนต์ต่อลิตร) หากระดับยาในเลือด ≥ 1.5 มิลลิอิควิวาเลนต์ต่อลิตร จะเกิดภาวะพิษจากยาลิเทียม โดยมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน ท้องเสีย มือสั่นแรง กล้ามเนื้อกระตุก เดินเซ สับสน ไปจนถึงชักและไตวาย ปัจจัยกระตุ้นสำคัญคือภาวะขาดน้ำหรือภาวะโซเดียมในเลือดต่ำ (ทำให้ไตดูดกลับลิเทียมมากขึ้น) เมื่อพบอาการพิษต้องหยุดยาทันทีและรายงานแพทย์

เป็นภาวะน้ำตาลในเลือดสูงจากยาลิเทียม ให้ฉีดอินซูลินทันที

ตระหนักถึงภาวะขาดยาลิเทียม จึงควรให้ผู้ป่วยรับประทานยาลิเทียมเพิ่มเป็นสองเท่าทันที

เป็นอาการข้างเคียงปกติที่ไม่อันตราย แนะนำให้ผู้ป่วยจำกัดการดื่มน้ำและงดเกลือโซเดียมอย่างเด็ดขาด

ในวิชาการพยาบาลอนามัยชุมชนและระบาดวิทยา ในปี พ.ศ. 2568 ชุมชนแห่งหนึ่งมีประชากรกลุ่มเสี่ยงต่อโรคเบาหวานจำนวน 2,000 คน เดิมมีผู้ป่วยโรคเบาหวานเก่าอยู่แล้ว 200 คน และในระหว่างปีตรวจพบผู้ป่วยโรคเบาหวานรายใหม่เพิ่มขึ้นอีก 50 คน ข้อใดเปรียบเทียบความหมายของ 'อัตราอุบัติการณ์' และ 'อัตราความชุก' ของโรคเบาหวานในชุมชนนี้ได้ถูกต้อง?

อัตราอุบัติการณ์คำนวณจากจำนวนผู้ป่วยรายใหม่ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ศึกษา (50 คน) ต่อประชากรกลุ่มเสี่ยง ส่วนอัตราความชุกคำนวณจากจำนวนผู้ป่วยทั้งหมดที่มีอยู่ทั้งรายเก่าและรายใหม่รวมกัน (250 คน) ต่อประชากรทั้งหมดที่ศึกษา — ในทางระบาดวิทยา อัตราอุบัติการณ์ คือการวัดจำนวนผู้ป่วยรายใหม่ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งต่อประชากรกลุ่มเสี่ยง (สะท้อนความเสี่ยงของการเกิดโรคใหม่) ส่วนอัตราความชุก คือการวัดจำนวนผู้ป่วยทั้งหมดที่มีอยู่ในชุมชน (ทั้งรายเก่าและรายใหม่รวมกัน) ต่อประชากรทั้งหมดในขณะนั้นหรือช่วงเวลานั้น (สะท้อนภาระโรคในชุมชนเพื่อการวางแผนจัดบริการ)

อัตราอุบัติการณ์คำนวณจากจำนวนผู้เสียชีวิตเท่านั้น ส่วนอัตราความชุกคำนวณจากจำนวนทารกเกิดมีชีพ

อัตราอุบัติการณ์ใช้เฉพาะผู้ป่วยรายเก่า (200 คน) ส่วนอัตราความชุกใช้เฉพาะผู้ป่วยรายใหม่ (50 คน)

ทั้งสองอัตราใช้ตัวเศษและตัวส่วนชุดเดียวกันทุกประการ

ในการดูแลสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะครรภ์เป็นพิษชนิดรุนแรงและได้รับยาแมกนีเซียมซัลเฟตทางหลอดเลือดดำเพื่อป้องกันอาการชัก พยาบาลต้องเฝ้าระวังอาการแสดงของภาวะพิษจากยาแมกนีเซียมซัลเฟตและเตรียมยาแก้พิษตามข้อใด?

เฝ้าระวังรีเฟล็กซ์เอ็นลึกที่เข่าลดลงหรือหายไป อัตราการหายใจน้อยกว่า 16 ครั้งต่อนาที ปัสสาวะออกน้อยกว่า 30 มิลลิลิตรต่อชั่วโมง และเตรียมยาแคลเซียมกลูโคเนตร้อยละ 10 ไว้เป็นยาต้านพิษ — ยาแมกนีเซียมซัลเฟตออกฤทธิ์กดระบบประสาทส่วนกลางและขับออกทางไต อาการแสดงแรกสุดของระดับยาเกินขนาดคือรีเฟล็กซ์เอ็นลึกที่เข่าหายไป ตามด้วยการกดการหายใจ (< 16 ครั้ง/นาที) และหัวใจหยุดเต้น พยาบาลจึงต้องประเมินรีเฟล็กซ์เข่า อัตราการหายใจ และปริมาณปัสสาวะ (ต้อง ≥ 30 มล./ชม.) ทุกชั่วโมง และเตรียมแคลเซียมกลูโคเนตความเข้มข้นร้อยละ 10 ไว้ข้างเตียงเสมอ

เฝ้าระวังอัตราการหายใจมากกว่า 30 ครั้งต่อนาที ปัสสาวะออกมากกว่า 200 มิลลิลิตรต่อชั่วโมง และเตรียมยาโพแทสเซียมคลอไรด์ไว้เป็นยาต้านพิษ

เฝ้าระวังภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำและเตรียมสารละลายกลูโคสเข้มข้นไว้เป็นยาต้านพิษ

เฝ้าระวังภาวะหัวใจเต้นเร็วเกิน 140 ครั้งต่อนาที และเตรียมยาอะโทรพีนไว้เป็นยาต้านพิษ

ผู้ป่วยอุบัติเหตุทางจราจรมีบาดเจ็บที่ศีรษะ แรกแรกรับตรวจประเมินด้วยแบบประเมินกลาสโกว์โคมาสเกล พบว่าผู้ป่วยลืมตาเมื่อเรียกชื่อ พูดคุยสับสนไม่ตรงคำถามแต่ยังพูดเป็นประโยคได้ และเมื่อกระตุ้นด้วยความเจ็บปวดผู้ป่วยสามารถยกมือมาปัดตำแหน่งที่เจ็บได้ถูกต้อง ผู้ป่วยรายนี้มีคะแนนกลาสโกว์โคมาสเกลเท่าใด?

12 คะแนน (ลืมตาเมื่อเรียก = 3 คะแนน, พูดคุยสับสน = 4 คะแนน, ทราบตำแหน่งที่เจ็บปวด = 5 คะแนน) — การประเมินกลาสโกว์โคมาสเกล (คะแนนเต็ม 15 คะแนน): (1) การลืมตา: ลืมตาเอง=4, ลืมตาเมื่อเรียก=3, ลืมตาเมื่อเจ็บ=2, ไม่ลืมตา=1 (ได้ 3) (2) การสื่อสาร: พูดคุยรู้เรื่องดี=5, พูดสับสน=4, พูดเป็นคำๆ ไม่มีความหมาย=3, ส่งเสียงคราง=2, ไม่ส่งเสียง=1 (ได้ 4) และ (3) การเคลื่อนไหว: ทำตามสั่งได้=6, ทราบตำแหน่งที่เจ็บ=5, ชักหนีความเจ็บ=4, งอเกร็งผิดปกติ=3, เหยียดเกร็งผิดปกติ=2, ไม่เคลื่อนไหว=1 (ได้ 5) รวม = 3 + 4 + 5 = 12 คะแนน

เด็กอายุ 2 ปี ป่วยเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดชนิดเขียว (เตตราโลจีออฟฟาลโลต์) ขณะกำลังร้องไห้งอแงเกิดอาการเขียวคล้ำมากขึ้นอย่างเฉียบพลัน หายใจหอบลึกและกระสับกระส่าย พยาบาลควรให้การพยาบาลอันดับแรกอย่างไร?

อุ้มเด็กจัดท่าเข่าชิดอกทันที ปลอบโยนให้เด็กสงบ ให้ออกซิเจน และรายงานแพทย์ — การจัดท่าเข่าชิดอกในเด็กที่มีภาวะเขียวเฉียบพลัน จะช่วยเพิ่มแรงต้านทานของหลอดเลือดแดงส่วนปลาย ทำให้ความดันในหัวใจห้องล่างซ้ายสูงขึ้น จึงช่วยลดปริมาณเลือดดำที่ไหลลัดวงจรจากหัวใจห้องล่างขวาไปห้องล่างซ้าย และเพิ่มปริมาณเลือดไปฟอกที่ปอดมากขึ้น

จัดให้เด็กนอนหงายราบและยกขาทั้งสองข้างเหยียดตรงสูง 45 องศา

กระตุ้นให้เด็กร้องไห้แรงขึ้นเพื่อให้ปอดขยายตัวเต็มที่

ทำการนวดหัวใจภายนอกทันทีแม้เด็กยังมีชีพจรเต้นอยู่

ผู้ป่วยโรคเบาหวานมีอาการใจสั่น เหงื่อออกตัวเย็น มือสั่น รู้สึกหิวมาก แต่ยังมีสติสัมปชัญญะดีและกลืนได้ปกติ เจาะน้ำตาลปลายนิ้วได้ 52 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร การพยาบาลเบื้องต้นตามหลัก 'กฎ 15-15' ข้อใดถูกต้อง?

ให้ผู้ป่วยรับประทานคาร์โบไฮเดรตที่ดูดซึมเร็วปริมาณ 15 กรัม (เช่น น้ำหวานหรือน้ำผลไม้ประมาณ 120–150 มิลลิลิตร หรือลูกอม 3–4 เม็ด) แล้วตรวจซ้ำน้ำตาลปลายนิ้วหลังให้ 15 นาที — เมื่อผู้ป่วยมีภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ (< 70 มก./ดล.) และยังรู้สึกตัวดีสามารถกลืนได้อย่างปลอดภัย ให้ใช้กฎ 15-15 คือให้รับประทานคาร์โบไฮเดรตเชิงเดี่ยวที่ดูดซึมเร็ว 15 กรัม (ไม่ควรให้ช็อกโกแลตหรืออาหารไขมันสูงเพราะไขมันจะชะลอการดูดซึมน้ำตาล) จากนั้นประเมินซ้ำและเจาะน้ำตาลปลายนิ้วซ้ำในอีก 15 นาที หากยังไม่ถึง 70 มก./ดล. ให้ซ้ำอีก 15 กรัม

ให้ผู้ป่วยรับประทานอาหารที่มีไขมันและโปรตีนสูง เช่น หมูทอดติดมันและเนยแข็ง แล้วให้นอนพัก 2 ชั่วโมง

ฉีดอินซูลินใต้ผิวหนังเพิ่มอีก 15 ยูนิตทันทีแล้วตรวจซ้ำใน 15 นาที

งดน้ำและอาหารทางปากทุกชนิดแม้ผู้ป่วยจะรู้สึกตัวดี

ผู้ป่วยผู้ใหญ่อายุ 65 ปี มาโรงพยาบาลด้วยอาการไข้หนาวสั่น ปัสสาวะแสบขัด ซึมลง ความดันโลหิต 80/50 มิลลิเมตรปรอท อัตราการเต้นของหัวใจ 124 ครั้งต่อนาที อัตราการหายใจ 28 ครั้งต่อนาที และระดับแลคเตทในเลือดสูง แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นภาวะช็อกจากการติดเชื้อในกระแสเลือด ข้อใดคือแนวทางการพยาบาลในชั่วโมงแรกที่ถูกต้อง?

เจาะเลือดส่งเพาะเชื้อก่อนเริ่มให้ยาปฏิชีวนะทางหลอดเลือดดำโดยเร็วภายใน 1 ชั่วโมง ให้สารน้ำชนิดคริสตัลลอยด์ทางหลอดเลือดดำอย่างรวดเร็วตามแผนการรักษา ให้ออกซิเจน และคาสายสวนปัสสาวะเพื่อติดตามปริมาณปัสสาวะและประเมินความดันโลหิตเฉลี่ยให้ไม่ต่ำกว่า 65 มิลลิเมตรปรอท — แนวทางการดูแลผู้ป่วยภาวะพิษเหตุติดเชื้อและช็อกจากการติดเชื้อในชั่วโมงทอง ประกอบด้วย (1) วัดระดับแลคเตทในเลือด (2) เก็บสิ่งส่งตรวจและเจาะเลือดเพาะเชื้อก่อนให้ยาปฏิชีวนะ (3) ให้ยาปฏิชีวนะที่ครอบคลุมเชื้อทางหลอดเลือดดำภายใน 1 ชั่วโมง (4) ให้สารน้ำคริสตัลลอยด์อย่างเหมาะสม และ (5) ให้ยากระตุ้นการหดตัวของหลอดเลือดหากให้สารน้ำแล้วความดันโลหิตเฉลี่ยยังต่ำกว่า 65 มิลลิเมตรปรอท

รอผลเพาะเชื้อในเลือดซึ่งใช้เวลา 3 วันก่อนจึงค่อยเริ่มให้ยาปฏิชีวนะเข็มแรก

จำกัดสารน้ำทางหลอดเลือดดำและให้ยาขับปัสสาวะขนาดสูงทันทีเพื่อให้มีปัสสาวะออก

ให้ยาลดความดันโลหิตเพื่อลดการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจ

ในการตรวจครรภ์ทางหน้าท้อง 4 ท่าของลีโอโพลด์ ท่าที่ 3 (ใช้มือขวาจับบริเวณเหนือหัวหน่าวของมารดา) มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อประเมินสิ่งใด?

ตรวจหาว่าส่วนนำของทารกคืออะไรและส่วนนำเข้าสู่อุ้งเชิงกรานแล้วหรือยัง — การตรวจครรภ์ 4 ท่าของลีโอโพลด์: ท่าที่ 1 ตรวจระดับยอดมดลูกและส่วนของทารกที่ยอดมดลูก ท่าที่ 2 ตรวจหาตำแหน่งแผ่นหลังและส่วนเล็กของทารก ท่าที่ 3 ตรวจหาส่วนนำของทารกเหนือหัวหน่าวและประเมินการเข้าสู่อุ้งเชิงกราน (ถ้ายังคลอนได้แสดงว่ายังไม่เข้าสู่อุ้งเชิงกราน) และท่าที่ 4 ตรวจยืนยันระดับส่วนนำและทรงของศีรษะทารก

ตรวจหาระดับยอดมดลูกและส่วนของทารกที่อยู่บริเวณยอดมดลูก

ตรวจหาว่าแผ่นหลังและส่วนแขนขาของทารกอยู่ด้านซ้ายหรือด้านขวาของหน้าท้องมารดา

ตรวจวัดความกว้างของช่องเชิงกรานภายในของมารดา

ทารกแรกเกิดรายหนึ่งที่เวลา 1 นาทีหลังคลอด มีอัตราการเต้นของหัวใจ 120 ครั้งต่อนาที ร้องเสียงดังดี แขนขางอได้เล็กน้อย เมื่อกระตุ้นที่ฝ่าเท้ามีการแสยะหน้า และลำตัวสีชมพูแต่มือและเท้าเขียว ทารกรายนี้ได้คะแนนแอปการ์กี่คะแนน?

7 คะแนน (หัวใจเต้นเกิน 100 ได้ 2 คะแนน, หายใจร้องดีได้ 2 คะแนน, ความตึงตัวกล้ามเนื้องอเล็กน้อยได้ 1 คะแนน, การตอบสนองต่อสิ่งเร้าแสยะหน้าได้ 1 คะแนน, ตัวชมพูแขนขาเขียวได้ 1 คะแนน) — การประเมินคะแนนแอปการ์ 5 ด้าน (ด้านละ 0–2 คะแนน): (1) อัตราการเต้นของหัวใจ > 100 ครั้ง/นาที = 2 คะแนน (2) การหายใจ ร้องเสียงดังดี = 2 คะแนน (3) ความตึงตัวของกล้ามเนื้อ แขนขางอได้เล็กน้อย = 1 คะแนน (4) การตอบสนองต่อสิ่งเร้า แสยะหน้า = 1 คะแนน และ (5) สีผิว ลำตัวสีชมพูปลายมือปลายเท้าเขียว = 1 คะแนน รวมเป็น 2+2+1+1+1 = 7 คะแนน

เมื่อผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ถูกกล่าวหาว่าประพฤติผิดจริยธรรมแห่งวิชาชีพ คณะกรรมการสภาการพยาบาลมีอำนาจสั่งลงโทษทางจริยธรรมได้ตามข้อใด?

ว่ากล่าวตักเตือน ภาคทัณฑ์ พักใช้ใบอนุญาตมีกำหนดเวลาตามที่เห็นสมควรแต่ไม่เกิน 2 ปี หรือเพิกถอนใบอนุญาต — ตามมาตรา 41 วรรคสาม แห่ง พ.ร.บ. วิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ พ.ศ. 2528 คณะกรรมการสภาการพยาบาลมีอำนาจทำคำสั่งชี้ขาดให้ยกข้อกล่าวหา หรือสั่งลงโทษ 4 สถาน คือ (1) ว่ากล่าวตักเตือน (2) ภาคทัณฑ์ (3) พักใช้ใบอนุญาตมีกำหนดเวลาตามที่เห็นสมควรแต่ไม่เกิน 2 ปี หรือ (4) เพิกถอนใบอนุญาต

ตัดเงินเดือนร้อยละ 10 เป็นเวลา 6 เดือน และลดขั้นเงินเดือน

ปรับไม่เกิน 100,000 บาท และจำคุกไม่เกิน 5 ปี

ยึดทรัพย์สินและสั่งห้ามเดินทางออกนอกราชอาณาจักร

ตามตารางการให้วัคซีนพื้นฐานในแผนงานสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของกระทรวงสาธารณสุข ทารกแรกเกิดปกติจะต้องได้รับวัคซีนชนิดใดก่อนออกจากโรงพยาบาล และวัคซีนรวมป้องกันโรคหัด-คางทูม-หัดเยอรมัน เข็มแรกให้เมื่ออายุเท่าใด?

แรกเกิดได้รับวัคซีนป้องกันวัณโรค (บีซีจี) และวัคซีนป้องกันไวรัสตับอักเสบบี เข็มที่ 1 ส่วนวัคซีนป้องกันโรคหัด-คางทูม-หัดเยอรมัน เข็มแรกให้เมื่ออายุ 9 เดือน (หรือ 9–12 เดือน) — ตามกำหนดการให้วัคซีนของกระทรวงสาธารณสุข ทารกแรกเกิดจะได้รับวัคซีนป้องกันวัณโรค (บีซีจี) และวัคซีนตับอักเสบบี ที่อายุ 2, 4, 6 เดือนได้รับวัคซีนรวมคอตีบ-บาดทะยัก-ไอกรน-ตับอักเสบบี-ฮิบ และโปลิโอ และเมื่ออายุ 9 เดือนได้รับวัคซีนรวมหัด-คางทูม-หัดเยอรมัน เข็มแรก (และเข็มที่ 2 เมื่ออายุ 1 ปีครึ่ง)

แรกเกิดได้รับวัคซีนป้องกันโรคไข้สมองอักเสบเจอี ส่วนวัคซีนหัด-คางทูม-หัดเยอรมัน เข็มแรกให้เมื่ออายุ 4 ปี

แรกเกิดได้รับวัคซีนป้องกันโรคโปลิโอและโรคพิษสุนัขบ้า ส่วนวัคซีนหัด-คางทูม-หัดเยอรมัน เข็มแรกให้เมื่ออายุ 2 เดือน

แรกเกิดยังไม่ต้องได้รับวัคซีนใดๆ โดยเริ่มฉีดวัคซีนเข็มแรกเมื่ออายุครบ 6 เดือน

ในวิชาการรักษาพยาบาลขั้นต้น ผู้ป่วยชายอายุ 22 ปี มาที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลด้วยอาการปวดท้อง โดยเริ่มแรกปวดตื้อๆ รอบสะดือ ต่อมาย้ายมาปวดเสียดตลอดเวลาที่ท้องน้อยด้านขวา มีไข้ต่ำๆ คลื่นไส้ เบื่ออาหาร เมื่อพยาบาลตรวจร่างกายโดยกดลึกที่จุดแมคเบอร์นีย์บริเวณท้องน้อยด้านขวาแล้วปล่อยมืออย่างรวดเร็ว ผู้ป่วยร้องปวดเสียวมากขึ้นอย่างชัดเจน พยาบาลควรประเมินและดำเนินการอย่างไร?

สงสัยภาวะไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ต้องให้งดน้ำและอาหารทางปากทุกชนิด ห้ามให้ยาแก้ปวดชนิดเสพติดหรือยาระบาย และรีบส่งต่อผู้ป่วยไปรับการตรวจรักษาจากแพทย์ที่โรงพยาบาลทันที — อาการปวดท้องที่ย้ายจากรอบสะดือมาที่ท้องน้อยด้านขวา ร่วมกับอาการกดเจ็บและปล่อยเจ็บที่จุดแมคเบอร์นีย์ เป็นอาการแสดงคลาสสิกของภาวะไส้ติ่งอักเสบเฉียบพลัน ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉินทางศัลยกรรม พยาบาลเวชปฏิบัติต้องให้งดน้ำและอาหารทางปากเพื่อเตรียมผ่าตัด ห้ามให้ยาระบายหรือประคบร้อน (เพราะอาจทำให้ไส้ติ่งแตก) และรีบส่งต่อโรงพยาบาลทันที

จ่ายยาปฏิชีวนะชนิดรับประทานให้ไปกินที่บ้านและนัดมาดูอาการในอีก 7 วันข้างหน้า

วินิจฉัยว่าเป็นโรคกระเพาะอาหารอักเสบทั่วไป จ่ายยาลดกรดและยาแก้ปวดท้องให้กลับไปรับประทานที่บ้าน

สวนอุจจาระและวางกระเป๋าน้ำร้อนที่หน้าท้องน้อยด้านขวาเพื่อบรรเทาอาการปวด

ในการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล ผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรควัณโรคปอดระยะแพร่เชื้อ โรคหัด หรือโรคสุกใส จะต้องจัดแยกผู้ป่วยตามหลักการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อรูปแบบใด?

การป้องกันการแพร่กระจายเชื้อทางอากาศ โดยจัดให้อยู่ในห้องแยกความดันลบ และบุคลากรที่เข้าไปให้การพยาบาลต้องสวมหน้ากากกรองอนุภาคประสิทธิภาพสูง (เช่น เอ็น 95) — เชื้อวัณโรคปอด โรคหัด และโรคสุกใส แพร่กระจายผ่านละอองฝอยขนาดเล็กกว่า 5 ไมครอนที่ลอยอยู่ในอากาศได้นานและไปได้ไกล จึงต้องใช้มาตรการป้องกันการแพร่กระจายเชื้อทางอากาศ โดยจัดผู้ป่วยอยู่ในห้องแยกความดันลบที่มีการระบายอากาศตามมาตรฐาน และบุคลากรต้องสวมหน้ากากชนิดเอ็น 95 เมื่อเข้าไปดูแลผู้ป่วย

การป้องกันการแพร่กระจายเชื้อทางสัมผัสเพียงอย่างเดียว โดยสวมเพียงถุงมือยางโดยไม่ต้องสวมหน้ากากอนามัย

การป้องกันการแพร่กระจายเชื้อทางละอองฝอยขนาดใหญ่เพียงอย่างเดียว โดยวางเตียงห่างกัน 1 เมตรในหอผู้ป่วยรวมและไม่ต้องปิดประตูห้อง

ไม่จำเป็นต้องแยกผู้ป่วยและสามารถให้นอนร่วมห้องกับผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องได้

ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายมีผลตรวจระดับโพแทสเซียมในเลือดเท่ากับ 6.8 มิลลิอิควิวาเลนต์ต่อลิตร และคลื่นไฟฟ้าหัวใจพบคลื่นทีสูงแหลม แพทย์มีแผนการรักษาให้ฉีดยาแคลเซียมกลูโคเนตทางหลอดเลือดดำ และตามด้วยอินซูลินชนิดออกฤทธิ์สั้นผสมกับสารละลายกลูโคสเข้มข้น ยาทั้งสองกลุ่มนี้มีกลไกการออกฤทธิ์อย่างไร?

แคลเซียมกลูโคเนตช่วยคงสภาพเยื่อหุ้มเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจเพื่อป้องกันหัวใจเต้นผิดจังหวะ ส่วนอินซูลินช่วยดึงโพแทสเซียมจากกระแสเลือดกลับเข้าสู่ภายในเซลล์ (โดยให้กลูโคสควบคู่กันเพื่อป้องกันภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ) — ในภาวะโพแทสเซียมในเลือดสูงวิกฤตที่มีการเปลี่ยนแปลงของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ: (1) แคลเซียมกลูโคเนตทางหลอดเลือดดำจะออกฤทธิ์เร็วที่สุดเพื่อปกป้องกล้ามเนื้อหัวใจจากการเต้นผิดจังหวะแต่ไม่ได้ลดระดับโพแทสเซียมในเลือด (2) อินซูลินร่วมกับกลูโคสเข้มข้นจะช่วยผลักโพแทสเซียมจากนอกเซลล์เข้าสู่ในเซลล์ชั่วคราว และ (3) การขับโพแทสเซียมออกจากร่างกายต้องใช้ยาขับปัสสาวะ ยาแลกเปลี่ยนประจุทางเดินอาหาร หรือการฟอกเลือด

แคลเซียมกลูโคเนตช่วยขับโพแทสเซียมออกทางอุจจาระ ส่วนอินซูลินช่วยทำลายโพแทสเซียมในตับ

ยาทั้งสองชนิดออกฤทธิ์กระตุ้นให้ไตขับโพแทสเซียมออกทางปัสสาวะเพิ่มขึ้นทันทีสิบเท่า

แคลเซียมกลูโคเนตช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด ส่วนอินซูลินช่วยเพิ่มความดันโลหิต

ผู้ป่วยหลังผ่าตัดทรวงอกใส่ท่อระบายทรวงอกต่อกับระบบขวดระบายแบบมีน้ำกั้น พยาบาลสังเกตเห็นระดับน้ำในหลอดแก้วยาวจุ่มใต้น้ำมีการกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจเข้าและหายใจออกของผู้ป่วย และไม่มีฟองอากาศปุดออกต่อเนื่องในขวดน้ำกั้น ข้อใดแปลผลและระบุการพยาบาลได้ถูกต้อง?

การกระเพื่อมขึ้นลงของระดับน้ำตามการหายใจแสดงว่าระบบท่อระบายทรวงอกยังทำงานได้ดีและไม่อุดตัน พยาบาลควรวางขวดระบายให้อยู่ต่ำกว่าระดับทรวงอกของผู้ป่วยเสมอและห้ามหนีบสายระบายขณะเคลื่อนย้ายผู้ป่วย — การที่ระดับน้ำในหลอดแก้วยาวใต้น้ำกระเพื่อมขึ้นเมื่อผู้ป่วยหายใจเข้าและลดลงเมื่อหายใจออก แสดงถึงการเปลี่ยนแปลงความดันในช่องเยื่อหุ้มปอดที่เป็นปกติและท่อระบายไม่เกิดการอุดตัน การดูแลที่สำคัญคือต้องวางขวดต่ำกว่าระดับทรวงอกผู้ป่วยประมาณ 2–3 ฟุตเสมอเพื่อป้องกันน้ำไหลย้อนกลับ และไม่หนีบสายท่อระบายขณะเคลื่อนย้ายผู้ป่วยเพราะอาจทำให้เกิดภาวะลมดันในช่องเยื่อหุ้มปอด

แสดงว่าสายท่อระบายทรวงอกเกิดการอุดตันอย่างสมบูรณ์ พยาบาลต้องใช้คีมหนีบสายไว้ทั้งสองจุดทันที

แสดงว่าปอดรั่วอย่างรุนแรง พยาบาลต้องยกขวดระบายขึ้นมาวางไว้บนเตียงระดับเดียวกับหน้าอกผู้ป่วย

แสดงว่าน้ำในขวดน้อยเกินไป พยาบาลต้องถอดสายท่อระบายออกจากตัวผู้ป่วยเพื่อเทน้ำทิ้ง

ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าพูดกับพยาบาลด้วยสีหน้าเศร้าหมองว่า 'ฉันมันเป็นคนไร้ค่า อยู่ไปก็เป็นภาระให้ลูกหลานเปล่าๆ' คำตอบของพยาบาลในข้อใดเป็นการใช้เทคนิคการสื่อสารเพื่อการบำบัดที่เหมาะสมที่สุด?

'คุณกำลังรู้สึกท้อแท้และเสียใจที่คิดว่าตนเองเป็นภาระของลูกหลานใช่ไหมคะ เล่าให้พยาบาลฟังเพิ่มเติมได้นะคะ' (การใช้เทคนิคการสะท้อนความรู้สึกและการเปิดโอกาสให้ระบาย) — ในวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช การสื่อสารเพื่อการบำบัดต้องเน้นการรับฟังอย่างตั้งใจ การสะท้อนความรู้สึกของผู้ป่วย และการเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยได้พูดระบายความคิดและความรู้สึก โดยต้องหลีกเลี่ยงการพูดปลอบใจแบบผิวเผิน การตัดสินถูกผิด การสั่งสอน หรือการให้ความหวังที่ไม่เป็นจริง

'อย่าคิดมากเลยค่ะ ลูกหลานของคุณร่ำรวยจะตาย เรื่องแค่นี้เล็กนิดเดียวเอง'

'คุณคิดผิดแล้วค่ะ การคิดแบบนั้นเป็นบาปกรรมและไม่ควรพูดออกมาอีก'

'เดี๋ยวพรุ่งนี้คุณก็หายเศร้าและกลับไปมีความสุขเหมือนเดิมแน่นอนค่ะ'

ผู้ป่วยจิตเวชรายหนึ่งนั่งมองสายน้ำเกลือที่แขวนอยู่ข้างเตียงด้วยความหวาดกลัวแล้วร้องตะโกนบอกพยาบาลว่า 'ช่วยด้วยครับ มีงูเห่าเลื้อยพันอยู่ที่เสาข้างเตียงผม!' อาการที่ผู้ป่วยแสดงออกนี้เรียกว่าความผิดปกติของการรับรู้ชนิดใด?

อาการแปลสิ่งเร้าผิด เพราะมีสิ่งเร้าจริงอยู่ตรงหน้า (สายน้ำเกลือ) แต่รับรู้และตีความบิดเบือนไปจากความจริงว่าเป็นงูเห่า — ต้องแยกคำศัพท์ทางจิตเวช 3 คำออกจากกันอย่างแม่นยำ: (1) อาการแปลสิ่งเร้าผิด คือมีสิ่งเร้าจริง (เช่น สายน้ำเกลือ เชือก หรือเงาไม้) แต่ผู้ป่วยรับรู้ผิดไปเป็นสิ่งอื่น (เช่น เห็นเป็นงูหรือคน) (2) อาการประสาทหลอน คือการรับรู้ผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 5 โดยไม่มีสิ่งเร้าจริงอยู่เลย (เช่น หูแว่วได้ยินเสียงคนด่าทั้งที่อยู่ในห้องเงียบคนเดียว) และ (3) อาการหลงผิด คือความผิดปกติของเนื้อหาความคิดหรือความเชื่อที่ฝังแน่นแม้จะมีหลักฐานโต้แย้ง (เช่น หลงผิดว่ามีคนปองร้าย)

อาการหลงผิดว่าตนเองยิ่งใหญ่ เพราะเป็นความเชื่อที่ผิดจากความเป็นจริงเกี่ยวกับอำนาจวิเศษของตนเอง

อาการประสาทหลอนทางสายตา เพราะเป็นการรับรู้ขึ้นมาเองโดยไม่มีสิ่งเร้าภายนอกอยู่จริงเลย

อาการพูดจาไม่ปะติดปะต่อกันจากการคิดฟุ้งซ่าน

ภาวะตกเลือดหลังคลอดในระยะแรก (ภายใน 24 ชั่วโมงแรกหลังคลอด) มีเกณฑ์การวินิจฉัยจากการสูญเสียเลือดเท่าใด และสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด (ร้อยละ 70–80) คือข้อใด?

เสียเลือดตั้งแต่ 500 มิลลิลิตรขึ้นไปในการคลอดทางช่องคลอด หรือตั้งแต่ 1,000 มิลลิลิตรขึ้นไปในการผ่าตัดคลอด โดยมีสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือภาวะมดลูกหดรัดตัวไม่ดี — ภาวะตกเลือดหลังคลอดหมายถึงการเสียเลือด ≥ 500 มิลลิลิตรหลังการคลอดทางช่องคลอด หรือ ≥ 1,000 มิลลิลิตรหลังการผ่าตัดคลอด สาเหตุหลัก 4 ประการ ได้แก่ (1) มดลูกหดรัดตัวไม่ดี ซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุด (2) การฉีกขาดของช่องทางคลอด (3) รกหรือเศษรกค้าง และ (4) ความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด การพยาบาลสำคัญเมื่อคลำพบมดลูกนุ่มคือการคลึงมดลูกให้แข็งตัวและดูแลให้ได้รับยากระตุ้นการหดรัดตัวของมดลูกและสวนปัสสาวะหากกระเพาะปัสสาวะเต็ม

เสียเลือดตั้งแต่ 250 มิลลิลิตรขึ้นไป โดยมีสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือภาวะมดลูกปลิ้น

เสียเลือดตั้งแต่ 100 มิลลิลิตรขึ้นไปในการคลอดทางช่องคลอด โดยมีสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือภาวะเกล็ดเลือดต่ำ

เสียเลือดตั้งแต่ 2,000 มิลลิลิตรขึ้นไปเท่านั้น โดยมีสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดคือการติดเชื้อในโพรงมดลูก

การสอบความรู้ชั้นต้นเพื่อขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ชั้นหนึ่ง ของสภาการพยาบาล มีโครงสร้างรายวิชาที่ต้องสอบและเกณฑ์การสอบผ่านอย่างไร?

สอบครบ 8 รายวิชา โดยต้องได้คะแนนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 60 ในทุกรายวิชา (หากสอบไม่ผ่านในรายวิชาใดสามารถสอบซ่อมเฉพาะรายวิชาที่สอบไม่ผ่านได้ภายในระยะเวลาที่สภาการพยาบาลกำหนด) — สภาการพยาบาลกำหนดให้การสอบความรู้เพื่อขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ชั้นหนึ่ง ประกอบด้วย 8 รายวิชา ได้แก่ (1) การผดุงครรภ์ (2) การพยาบาลมารดาและทารก (3) การพยาบาลเด็กและวัยรุ่น (4) การพยาบาลผู้ใหญ่ (5) การพยาบาลผู้สูงอายุ (6) การพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช (7) การพยาบาลอนามัยชุมชนและการรักษาพยาบาลขั้นต้น และ (8) กฎหมายว่าด้วยวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์และจรรยาบรรณวิชาชีพ โดยต้องสอบผ่านได้คะแนนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 60 ในทุกรายวิชา

สอบเฉพาะวิชากฎหมายวิชาชีพและการพยาบาลผู้ใหญ่ รวม 2 รายวิชา เกณฑ์ผ่านร้อยละ 70

สอบรวม 4 รายวิชา โดยคิดคะแนนเฉลี่ยรวมทุกวิชาไม่ต่ำกว่าร้อยละ 50

สอบครบ 8 รายวิชา โดยต้องได้คะแนนไม่ต่ำกว่าร้อยละ 50 ในแต่ละรายวิชา และหากตกเพียงวิชาเดียวต้องสอบใหม่ทั้ง 8 รายวิชา

ผู้ป่วยถูกสุนัขจรจัดกัดที่น่องซ้ายเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน มีแผลฉีกขาดและมีเลือดออกซึมชัดเจน ตามแนวทางการดูแลผู้สัมผัสโรคพิษสุนัขบ้าในวิชาการรักษาพยาบาลขั้นต้น บาดแผลของผู้ป่วยจัดอยู่ในกลุ่มความเสี่ยงระดับใด และต้องให้การรักษาป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าอย่างไร?

จัดเป็นกลุ่มที่ 3 (บาดแผลฉีกขาดมีเลือดออก) ต้องล้างแผลด้วยน้ำและสบู่หลายๆ ครั้ง ทายาฆ่าเชื้อโพวิโดนไอโอดีน ให้ทั้งวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าและอิมมูโนโกลบูลินป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าฉีดรอบบาดแผล ร่วมกับพิจารณาให้วัคซีนป้องกันโรคบาดทะยักและยาปฏิชีวนะ — การแบ่งกลุ่มการสัมผัสโรคพิษสุนัขบ้า: กลุ่มที่ 1 (ถูกต้องตัว ป้อนอาหาร ผิวหนังไม่มีแผล) ไม่ต้องฉีดวัคซีน กลุ่มที่ 2 (ถูกข่วนหรือแผลถลอกแต่ไม่มีเลือดออก) ล้างแผลและฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า และกลุ่มที่ 3 (ถูกกัดหรือข่วนมีเลือดออก หรือน้ำลายสัตว์ถูกเยื่อบุหรือแผลเปิด) ต้องล้างแผลด้วยน้ำและสบู่อย่างน้อย 15 นาที ใส่ยาฆ่าเชื้อ ฉีดทั้งวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าและอิมมูโนโกลบูลิน (เซรุ่ม) รอบแผล และหลีกเลี่ยงการเย็บแผลปิดสนิท

จัดเป็นกลุ่มที่ 1 (สัมผัสไม่เสี่ยง) เพียงล้างน้ำเปล่าโดยไม่ต้องฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า

จัดเป็นกลุ่มที่ 2 (รอยถลอกไม่มีเลือดออก) ให้เย็บปิดแผลให้แน่นสนิททันทีโดยไม่ต้องฉีดอิมมูโนโกลบูลิน

รอดูอาการสุนัขจรจัดให้ครบ 30 วันก่อน หากสุนัขตายจึงค่อยเริ่มฉีดวัคซีนเข็มแรก

สตรีตั้งครรภ์รายหนึ่งมีประวัติประจำเดือนสม่ำเสมอทุก 28 วัน โดยวันแรกของประจำเดือนครั้งสุดท้ายคือวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 หากคำนวณตามกฎของเนเกล วันกำหนดคลอดของสตรีตั้งครรภ์รายนี้คือวันใด?

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 — การคำนวณวันกำหนดคลอดตามกฎของเนเกล คือนำวันแรกของประจำเดือนครั้งสุดท้าย มาบวก 7 วัน และลบออก 3 เดือน (หรือบวก 9 เดือน) ดังนั้น วันที่ 10 + 7 = 17 และเดือนพฤษภาคม (เดือน 5) ลบออก 3 เดือน = เดือนกุมภาพันธ์ (เดือน 2) ของปีถัดไป จึงตรงกับวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

วันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2569

ในการประเมินผู้สูงอายุที่รับไว้รักษาในโรงพยาบาล ข้อใดแสดงถึงลักษณะสำคัญของ 'ภาวะสับสนเฉียบพลัน' เมื่อเปรียบเทียบกับ 'ภาวะสมองเสื่อม'?

ภาวะสับสนเฉียบพลันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาเป็นชั่วโมงหรือเป็นวัน มีระดับความรู้สึกตัวและสมาธิแปรปรวนขึ้นลงในแต่ละช่วงของวัน และมักกลับคืนสู่ปกติได้เมื่อแก้ไขสาเหตุทางกาย ส่วนภาวะสมองเสื่อมเป็นการเสื่อมของความจำและการรู้คิดอย่างค่อยเป็นค่อยไปเรื้อรังเป็นเดือนหรือเป็นปีโดยระดับความรู้สึกตัวในระยะแรกยังปกติ — จุดแยกสำคัญในข้อสอบการพยาบาลผู้สูงอายุคือ ภาวะสับสนเฉียบพลันมีจุดเริ่มต้นเฉียบพลัน อาการขึ้นๆ ลงๆ ในรอบวัน (มักแย่ลงตอนกลางคืน) มีความบกพร่องของสมาธิอย่างชัดเจน และเกิดจากสาเหตุทางกายเฉียบพลัน เช่น การติดเชื้อ สมดุลเกลือแร่ผิดปกติ ขาดออกซิเจน หรือผลข้างเคียงของยา ซึ่งรักษาให้หายกลับสู่สภาพเดิมได้

ทั้งสองภาวะมีอาการและการดำเนินโรคเหมือนกันทุกประการไม่สามารถแยกออกจากกันได้

ภาวะสับสนเฉียบพลันใช้เวลาในการดำเนินโรคอย่างน้อย 5 ปีและไม่สามารถรักษาให้หายได้ ส่วนภาวะสมองเสื่อมเกิดขึ้นฉับพลันภายใน 1 ชั่วโมงหลังตื่นนอน

ภาวะสับสนเฉียบพลันพบเฉพาะในวัยรุ่น ส่วนภาวะสมองเสื่อมพบเฉพาะในทารกแรกเกิด

ผู้สูงอายุหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพกเทียมทางด้านหลัง พยาบาลต้องให้คำแนะนำในการจัดท่าและการปฏิบัติตัวอย่างไรเพื่อป้องกันภาวะข้อสะโพกเทียมหลุด?

หลีกเลี่ยงการงอข้อสะโพกเกิน 90 องศา หลีกเลี่ยงการหุบขาข้างที่ผ่าตัดข้ามแนวกลางลำตัว (ควรใส่หมอนรูปลิ่มกางขาระหว่างขาทั้งสองข้าง) และหลีกเลี่ยงการหมุนปลายเท้าและขาเข้าด้านใน — ข้อห้ามสำคัญ 3 ประการเพื่อป้องกันข้อสะโพกเทียมหลุดหลังผ่าตัด คือ (1) ห้ามงอข้อสะโพกเกิน 90 องศา (ห้ามนั่งเตี้ย นั่งยอง หรือก้มตัวเก็บของที่พื้น) (2) ห้ามหุบขาข้ามแนวกลางลำตัว (ห้ามนั่งไขว่ห้าง และต้องวางหมอนกางขาระหว่างเข่าเมื่อนอนหรือพลิกตะแคงตัว) และ (3) ห้ามบิดหมุนขาเข้าด้านใน

ให้ผู้ป่วยนั่งยองๆ นั่งพับเพียบ และนั่งไขว่ห้างเป็นประจำทุกวันเพื่อให้ข้อสะโพกยืดหยุ่น

ให้ผู้ป่วยก้มตัวลงใส่รองเท้าและเก็บของที่พื้นด้วยตนเองโดยงอสะโพกให้มากที่สุด

ให้นอนตะแคงทับขาข้างที่ผ่าตัดโดยไม่ต้องมีหมอนรองระหว่างขา

ผู้ป่วยเด็กอายุ 8 ปี ป่วยเป็นโรคไข้เลือดออก มีไข้สูงลอยมา 4 วัน วันนี้ไข้เริ่มลดลงแต่ผู้ป่วยมีอาการซึมลง กระสับกระส่าย มือเท้าเย็น ชีพจรเบาเร็ว ความดันโลหิต 90/76 มิลลิเมตรปรอท (ค่าความต่างความดันโลหิตแคบเท่ากับ 14 มิลลิเมตรปรอท) ความเข้มข้นของเลือดเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 36 เป็นร้อยละ 45 และเกล็ดเลือด 50,000 เซลล์ต่อลูกบาศก์มิลลิเมตร ผู้ป่วยรายนี้อยู่ในระยะใดและเกิดจากพยาธิสรีรวิทยาใด?

อยู่ในระยะวิกฤตหรือระยะช็อก ซึ่งเกิดจากการเพิ่มสภาพซึมผ่านของหลอดเลือดฝอยทำให้น้ำเหลืองรั่วออกนอกหลอดเลือด — ในโรคไข้เลือดออก ช่วงที่ไข้เริ่มลดลง (ประมาณวันที่ 3–6 ของโรค) เป็นช่วงที่ต้องเฝ้าระวังระยะวิกฤต/ระยะช็อกมากที่สุด เนื่องจากมีการรั่วของพลาสมาออกนอกหลอดเลือด ทำให้ความเข้มข้นของเลือดสูงขึ้นตั้งแต่ร้อยละ 20 ขึ้นไป เกล็ดเลือดต่ำ (≤ 100,000 เซลล์/ลบ.มม.) และความต่างของความดันโลหิตตัวบนและตัวล่างแคบลง (≤ 20 มิลลิเมตรปรอท)

เป็นภาวะแพ้ยาลดไข้พาราเซตามอลแบบเฉียบพลัน

อยู่ในระยะฟื้นตัว ซึ่งเกิดจากการที่ร่างกายดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่หลอดเลือดเรียบร้อยแล้ว

อยู่ในระยะไข้สูงวันแรก ซึ่งเกิดจากการแตกสลายของเม็ดเลือดแดงอย่างเฉียบพลัน

ในการพยาบาลผู้ป่วยที่มีภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูง ข้อใดเป็นการจัดท่าและการปฏิบัติการพยาบาลที่ถูกต้องเพื่อลดความดันในกะโหลกศีรษะ?

จัดท่านอนศีรษะสูงประมาณ 30 องศา โดยให้ศีรษะและลำคออยู่ในแนวตรงไม่พับงอหรือบิดไปด้านข้าง หลีกเลี่ยงการงอข้อสะโพกเกิน 90 องศา และให้ออกซิเจนร้อยละ 100 ก่อนและหลังการดูดเสมหะโดยดูดเสมหะครั้งละไม่เกิน 10–15 วินาที — การจัดศีรษะสูง 30 องศาและจัดลำคอให้อยู่ในแนวตรงจะช่วยให้เลือดดำจากสมองไหลกลับเข้าสู่หัวใจได้สะดวกโดยหลอดเลือดดำที่คอไม่ถูกกดพับ การหลีกเลี่ยงการงอสะโพกมากเกินไป การป้องกันภาวะท้องผูก (ไม่ให้เบ่ง) และการดูดเสมหะเฉพาะเมื่อจำเป็นโดยให้ออกซิเจนก่อน-หลังและใช้เวลาสั้น (10–15 วินาที) จะช่วยป้องกันการเพิ่มขึ้นของความดันในกะโหลกศีรษะ

ดูดเสมหะติดต่อกันนานครั้งละ 1 นาทีทุก 15 นาทีโดยไม่ต้องให้ออกซิเจน

จัดท่านอนศีรษะต่ำกว่าปลายเท้าเพื่อให้เลือดไหลเวียนไปเลี้ยงสมองมากขึ้นและหันศีรษะไปด้านข้างสุด

กระตุ้นให้ผู้ป่วยไอแรงๆ และเบ่งถ่ายอุจจาระทุกชั่วโมงเพื่อบริหารกล้ามเนื้อหน้าท้อง

ตามมาตรา 14 และมาตรา 17 แห่ง พ.ร.บ. วิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ พ.ศ. 2528 (แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2540) กรรมการสภาการพยาบาลซึ่งได้รับเลือกตั้งจากสมาชิกมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละกี่ปี และสามารถดำรงตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่เกินกี่วาระ?

มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี และจะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้ — มาตรา 17 บัญญัติให้กรรมการซึ่งได้รับเลือกตั้งจากสมาชิกมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี และอาจได้รับเลือกตั้งใหม่ได้ แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกิน 2 วาระไม่ได้

มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 2 ปี และดำรงตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่จำกัดวาระ

มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 6 ปี และดำรงตำแหน่งได้เพียงวาระเดียวเท่านั้น

มีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละ 5 ปี และดำรงตำแหน่งติดต่อกันได้ไม่เกิน 3 วาระ

ในการพยาบาลทารกแรกเกิดที่มีภาวะตัวเหลืองและได้รับการรักษาด้วยการส่องไฟ ข้อใดคือหลักการพยาบาลที่ถูกต้อง?

ปิดตาทารกด้วยผ้าปิดตาที่ทึบแสงและใส่ผ้าอ้อมปิดเฉพาะบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ ถอดเสื้อผ้าออกเพื่อให้ผิวหนังสัมผัสแสงมากที่สุด เปลี่ยนท่าทารกทุก 2–4 ชั่วโมง วัดอุณหภูมิกายและดูแลให้ได้รับนมแม่อย่างเพียงพอโดยห้ามทาโลชั่นหรือน้ำมันที่ผิวหนัง — การพยาบาลทารกที่ได้รับการส่องไฟรักษาภาวะตัวเหลือง ต้องปิดตาทารกเพื่อป้องกันจอประสาทตาเสื่อมจากแสง ปิดเฉพาะบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ เปิดผิวกายให้ได้รับแสงมากที่สุด เปลี่ยนท่าทุก 2–4 ชั่วโมง ห้ามทาแป้ง โลชั่น หรือน้ำมันเพราะจะทำให้ผิวไหม้พอง และกระตุ้นให้ได้รับนมแม่บ่อยขึ้นเพื่อช่วยขับบิลิรูบินออกทางอุจจาระและป้องกันภาวะขาดน้ำ

ทาโลชั่นและเบบี้ออยล์ให้ทั่วตัวทารกก่อนเข้าตู้ส่องไฟเพื่อป้องกันผิวแห้ง

งดให้นมแม่ตลอดระยะเวลาที่ได้รับการส่องไฟและให้ดื่มน้ำเปล่าแทน

สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวให้ทารกขณะส่องไฟเพื่อป้องกันภาวะอุณหภูมิกายต่ำ

ในการประเมินความก้าวหน้าของการคลอดและสภาวะทารกในครรภ์ อัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ที่อยู่ในเกณฑ์ปกติคือเท่าใด และหากพบการลดลงของอัตราการเต้นของหัวใจทารกแบบช้าซึ่งเกิดตามหลังมดลูกหดรัดตัวเต็มที่ บ่งชี้ถึงภาวะใดและควรให้การพยาบาลอันดับแรกอย่างไร?

ค่าปกติคือ 110–160 ครั้งต่อนาที การลดลงแบบช้าบ่งชี้ภาวะรกเสื่อมหรือเลือดไปเลี้ยงมดลูกและรกลดลง การพยาบาลอันดับแรกคือจัดให้มารดานอนตะแคงซ้าย หยุดยากระตุ้นการหดรัดตัวของมดลูก ให้ออกซิเจน และเพิ่มสารน้ำทางหลอดเลือดดำ — อัตราการเต้นของหัวใจทารกในครรภ์ปกติอยู่ที่ 110–160 ครั้งต่อนาที หากเกิดการลดลงของอัตราการเต้นของหัวใจทารกแบบช้า (เริ่มลดลงหลังจุดสูงสุดของการหดรัดตัวของมดลูกและกลับสู่ค่าพื้นฐานช้าหลังมดลูกคลายตัว) บ่งชี้ถึงภาวะเลือดไหลเวียนไปที่รกไม่เพียงพอ จึงต้องรีบจัดมารดานอนตะแคงซ้ายเพื่อลดการกดทับหลอดเลือดดำใหญ่ หยุดยาออกซิโทซิน ให้ออกซิเจนทางหน้ากาก และเปิดสารน้ำทางหลอดเลือดดำพร้อมรายงานแพทย์

ค่าปกติคือ 180–220 ครั้งต่อนาที การลดลงแบบช้าบ่งชี้ว่าปากมดลูกเปิดครบแล้ว ให้มารดาเบ่งคลอดทันที

ค่าปกติคือ 60–100 ครั้งต่อนาที การลดลงแบบช้าเป็นภาวะปกติที่เกิดจากการกดศีรษะทารก ไม่ต้องให้การพยาบาลใดๆ

ค่าปกติคือ 80–120 ครั้งต่อนาที การลดลงแบบช้าบ่งชี้ว่าถุงน้ำคร่ำแตก ให้จัดมารดานอนหงายราบ

สอบสภาการพยาบาล (8 รายวิชา) — พ.ร.บ. วิชาชีพการพยาบาลฯ, การผดุงครรภ์, การพยาบาลผู้ใหญ่-ผู้สูงอายุ, เด็ก, จิตเวช และชุมชน

ชุดบัตรคำถาม-คำตอบและตัวเลือก 4 ตัวเลือก สำหรับการสอบขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ ชั้นหนึ่ง ครอบคลุมครบทั้ง 8 รายวิชาของสภาการพยาบาล

Level: intermediate
Languages: th → th
Cards: 32
Markdown: สอบสภาการพยาบาล (8 รายวิชา) — พ.ร.บ. วิชาชีพการพยาบาลฯ, การผดุงครรภ์, การพยาบาลผู้ใหญ่-ผู้สูงอายุ, เด็ก, จิตเวช และชุมชน (.md)

Flashcards (32)